Φεβρουάριος 2014

14813/2013 ΠΛΗΜΜ ΘΕΣΣΑΛ 

(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)

Αριθμ. 14813/2013

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Α` ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Δημόσια συνεδρίαση της 4ης Νοεμβρίου 2013

Σύνθεση Δικαστηρίου: Πηνελόπη Σεραφείμη Πρόεδρος Πλημμελειοδικών, Μαρία Δημητρίου Πλημμελειοδίκης, Ολγα Τίγγα Εμμ. Πάρεδρος (επειδή κωλύονται οι λοιποί αρχαιότεροι Δικαστές), Λάμπρος Τσόγκας Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών, Βασιλική Χατζηβασιλειάδου Γραμματέας Δικ. υπάλληλος με Ε` βαθμό ΠΕ. Δικηγόρος: Σταύρος Καζαντζίδης.

Εκκαλών-Κατηγορούμενος: …………. .

Πράξη: Παράβαση αρθρ. 18§1β`, 20§1β`, 21 Ν. 2523/97 και 98 ΠΚ

[…]

ΣΚΕΠΤΙΚΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 1 β` του Ν. 2523/1997 «1. Οποιος, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας, του φόρου κύκλου εργασιών και των παρακρατούμενων και επιρριπτομενων φόρων, τελών ή εισφορών, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει αυτούς, καθώς και όποιος παραπλανά τη φορολογική αρχή με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων και λαμβάνει επιστροφή, καθώς και όποιος διακρατεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφορές, τιμωρείται: β) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς ή το ποσό του Φ.Π.Α. που συμψηφίσθηκε ή δεν αποδόθηκε ή αποδόθηκε ανακριβώς, ανέρχεται σε ετήσια βάση από το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ μέχρι το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ. Στην ως άνω διάταξη περιγράφεται με σαφήνεια, η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος φοροδιαφυγής, που τελείται με τη μορφή της μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. Ειδικότερα, περιγράφεται η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, κατά την οποία η μη απόδοση ή ανακριβής απόδοση στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. στοιχειοθετείται μόνο, αν ο φορολογούμενος ενήργησε «προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου προστιθέμενης αξίας ή να πληρώσει λιγότερο φόρο. Από τη χρήση της λέξης «προκειμένου» στο κείμενο του νόμου, συνάγεται ότι στην περίπτωση αυτή διαπλάθεται έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης (έγκλημα σκοπού) και ο φορολογούμενος πρέπει να ενεργεί με υπερχειλή δόλο (άρθρο 27 παρ. 2 ΠΚ) και συγκεκριμένα, θα πρέπει με την πράξη της μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης φόρου προστιθέμενης αξίας, να αποκρύπτει καθαρά εισοδήματα, γνωρίζοντας και επιδιώκοντας να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας. Αν δεν υπάρχει ο ανωτέρω εγκληματικός σκοπός στο πρόσωπο του φορολογουμένου, δεν πληρούται η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα του άρθρου 18 του ανωτέρω νόμου. Επομένως, θα πρέπει στην καταδικαστική απόφαση για την ανωτέρω πράξη να περιέχεται πλήρης και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφενός της αντικειμενικής υπόστασης που θεμελιώνει το άνω αδίκημα, κυρίως όμως, να αιτιολογείται ο συγκεκριμένος σκοπός (αποφυγής πληρωμής φόρου προστιθέμενης αξίας), ο οποίος πρέπει να αναφέρεται και να εξειδικεύετε και με σαφήνεια, αφού πρόκειται για στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος του άρθρου 18 του ως άνω ν. 2523/1997 (Α.Π. 267/2013 και ΑΠ 1231/2011 δημ στη ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα έγγραφα που διαβάστηκαν δημόσια στο ακροατήριο, την κατάθεση του μάρτυρα υπερασπίσεως που εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό και με την απολογία του παρόντα κατηγορουμένου, καθώς και τις εξηγήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος το χρονικό διάστημα από 1-1-2011 έως 30-4-2011 και 1-5-2011 έως 31-12-2011, δεν απέδωσε Φ.Π.Α. που υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ. Ειδικότερα, ως ομόρρυθμο μέλος και διαχειριστής της εταιρίας ………… με έδρα στη …….. , δεν απέδωσε στη Δ.Ο.Υ. Ιωνίας θεσσαλονίκης κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1- 1-2011 έως 30-4- 2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 35.408,83 ευρώ και κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-5-2011 έως 31-12-2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 37.684,86 ευρώ. Περαιτέρω προέκυψε από τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία ότι ο κατηγορούμενος επιθυμώντας να καταβάλει το παραπάνω ποσό, που από αντικειμενική αδυναμία δεν κατέβαλε εμπρόθεσμα, καθόσον η επιχείρηση τυπογραφείου που διατηρεί με 17 άτομα προσωπικό δέχθηκε πλήγμα από την οικονομική κρίση το 2011, αφού της οφείλονται ανείσπρακτα τιμολόγια του έτους αυτού, ύψους 700.000€, τα οποία εξέδωσε σε αγοραστές-πελάτες της, με συνέπεια αφενός μεν να μην εισπράξει το αντιστοιχούν σε αυτά ποσό του ΦΠΑ και αφετέρου να πρέπει να το καταβάλει στο Δημόσιο, υπέβαλε στις 28-8-2013 αίτημα για ρύθμιση της οφειλής της αυτής στην αρμόδια ΔΟΥ Ιωνίας θεσσαλονίκης, το οποίο έγινε δεκτό και ο κατηγορούμενος ήδη έχει καταβάλει τρεις από τις 47 συνολικά δόσεις, ύψους 5.102,67 € η μία, αρχής γενομένης από 3-9-2013. Με βάση τα παραπάνω από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με δόλο αλλά και με σκοπό να αποφύγει την πληρωμή φόρου προστιθέμενης αξίας αλλά αντίθετα είχε την πρόθεση να τον καταβάλει και από αντικειμενική αδυναμία δεν τον κατέβαλε το 2011, γι` αυτό άλλωστε προέβη σε ρύθμιση της οφειλής του μόλις άρχισε να ανακάμπτει εν μέρει και επειδή το αδίκημα της μη απόδοσης ΦΠΑ απαιτεί άμεσο δόλο πρώτου βαθμού, που δεν συντρέχει στο πρόσωπο του κατηγορουμένου, πρέπει αυτός να κηρυχθεί αθώος της πράξης της παράβασης ου άρθρου 18 παρ. 1 β του Ν. 2523/1997, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με παρόντα τον κατηγορούμενο ……… και της ……. , κάτοικο Πυλαίας Θεσσαλονίκης (………. αρ. ..).

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο αθώο ελλείψει δόλου, του ότι: Στη Θεσσαλονίκη, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2011 έως 30-4-2011 και 1-5-2011 έως 31-12-2011, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, δεν απέδωσε Φ.Π.Α. που υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ. Ειδικότερα, ως ομόρρυθμο μέλος και διαχειριστής της εταιρίας …… με ΑΦΜ …………. και έδρα στη ………… . , δεν απέδωσε στη Δ.Ο.Υ. Ιωνίας Θεσσαλονίκης κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-2011 έως 30-4-2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 35.408,83 ευρώ και κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-5-2011 έως 31-12-2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 37.684,86 ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε αμέσως στο ακροατήριο σε δημόσια συνεδρίαση. Θεσσαλονίκη, 4 Νοεμβρίου 2013.

Η Πρόεδρος Η Γραμματέας

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Αριθμός απόφασης:112/2014

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ Αποτελούμενο από την Δικαστή Παναγιώτα – Ειρήνη Σίδερη, Πρόεδρο Πρωτοδικών. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 18η Σεπτεμβρίου 2014, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέως, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του ανακόπτοντος: …. , ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου του Αγγελικής Βισβάρδη.

Της καθ` ης η ανακοπή: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας, με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ …. …», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου Δικηγόρου της Δημητρίου Ποταμίτη.

Ο ανακόπτων ζητεί να γίνει δεκτή η από 16-9-2014 ανακοπή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 153/2014, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας οπότε, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου εκθέματος, οι διάδικοι παραστάθηκαν, ως σημειώνεται ανωτέρω. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν αυτοί να γίνουν δεκτοί.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 954, 695 και 696 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, η απόφαση που εκδίδεται στη δίκη της ανακοπής του άρθρου 954 § 4 ΚΠολΔ παράγει προσωρινό δεδικασμένο παραπλήσιο εκείνου της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων [βλ. ΜΠρΘεσ 1416/2011 ΕΠολΔ 2011 (Δ`).659, με σημείωμα Π. Γιαννόπουλου· ΜΠρΧαλκ 778/2009 ΑρχΝ 2010 (ΞΑ`).536· ΜΠρΜεσολ 1065/2008, ΜΠρΡοδ 943/2007 ΤΝΠ NOMOS, ΜΠρΛαρ 2799/2003 Δικογραφία 2003.477 ΜΠρΛαρ 575/2003 Δικογραφία 2003.155· ΜΠρΤρικ 76/2001 Δίκη 2001 (32).470, με (αντίθετες) παρατηρήσεις Ε. Μπαλογιάννη· ΜΠρΚαρδ 134/1992 ΑρχΝ 1993 (ΜΔ`).500]. Υπό την παραδοχή αυτή, η δικαστική απόφαση που καθόρισε τιμή πρώτης προσφοράς, μετά από ανακοπή του άρθρου 954 § 4 ΚΠολΔ, διορθώνοντας σχετικό πρόγραμμα πλειστηριασμού είναι δεσμευτική και δεν επιτρέπει μεταγενέστερο καθορισμό νέας τιμής πρώτης προσφοράς, ούτε διόρθωση της αξίας των πλειστηριαζόμενων, εκτός εάν, με τη σχετική αίτηση ζητείται ανάκληση ή μεταρρύθμιση της αρχικής απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 696 § 3 ΚΠολΔ (βλ. ΜΠρΡεθυμν 63/2012 αδημ. στο νομικό τύπο Κ. Μπέης, Πολιτική Δικονομία – Γενικές αρχές και ερμηνεία των άρθρων – Αναγκαστική εκτέλεση (άρθρα 941 – 970 ΚΠολΔ), τομ. 23 (2005), άρθρο 954, σελ. 2039· Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας(- Νικολόπουλος), ΚΠολΔ II (2000), άρθρο 954 αριθ. 6, σελ. 1843, που δεν αποκλείουν τη δυνατότητα ανάκλησης ή μεταρρύθμισης της απόφασης που εκδίδεται στη δίκη της ανακοπής του άρθρου 954 § 4 ΚΠολΔ κατ’ εφαρμογή της διάταξης της § 3 του άρθρου 696 ΚΠολΔ). Στην προκειμένη περίπτωση, ο ανακόπτων, επικαλούμενος έννομο συμφέρον, ζητά να διορθωθεί: 1) η με αριθμό 4271/1-7-2014 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου και 2) η με αριθμό 4273/8-7-2014 περίληψη κατασχετήριας έκθεσης, της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ζακύνθου Ευγενίας Τσιατά, δυνάμει των οποίων, στις 24-9-2014, εκτίθενται σε αναγκαστικό πλειστηριασμό τα ακίνητα που περιγράφονται στις ανωτέρω πράξεις, ως προς την εκτίμηση της αξίας τους και την τιμή πρώτης προσφοράς αυτών, καθόσον η πραγματική αξία τους είναι πολύ μεγαλύτερη από την εκτιμηθείσα. Η ανακοπή έχει ασκηθεί αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπο (άρθρα 686 επ., 954 ΚΠολΔ) και είναι εμπρόθεσμη αφού μεταξύ της ημερομηνίας κατάθεσής της (16-9-2014) και της ορισθείσας ημέρας του πλειστηριασμού (24-9-2014) μεσολαβεί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των πέντε (5) πλήρων εργάσιμων ημερών (άρθρα 993 παρ. 2 εδ. α` συνδ. 954 παρ. 4 εδ. γ` συνδ. 144 παρ. 1 ΚΠολΔ), απορριπτομένου του περί απαραδέκτου λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως, ισχυρισμού της καθ’ ης, ενώ κατά την αληθή έννοια του άρθρου 954 παρ. 4 ΚΠολΔ, μπορεί να ζητηθεί με την προβλεπόμενη από αυτό ανακοπή και να διαταχθεί με την οικεία απόφαση η διόρθωση όχι μόνον της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης αλλά και της περίληψης της, αρχικής ή επαναληπτικής (Γέσιου – Φαλτσή Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτελέσεως τ. Π Ειδικό Μέρος 2001, σελ. 217 Μπέης Γνωμοδότηση σε Δ 27, 675 – 676). Με το προαναφερθέν, όμως, περιεχόμενο η ανακοπή διόρθωσης της κατασχετήριας έκθεσης και συνακόλουθα της περίληψης αυτής, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατά παραδοχή του σχετικού ισχυρισμού της καθ’ ης η ανακοπή, διότι η διαφορά που εισάγεται προς διάγνωση με αυτή και αποτελεί αντικείμενο της παρούσας δίκης, έχει ήδη κριθεί με την υπ’ αριθ. 1/2014 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, μεταξύ των ίδιων διαδίκων, που απέρριψε την, όμοιου περιεχομένου και με το αυτό αίτημα, ανακοπή του ανακόπτοντος, ως ουσία αβάσιμη, με αποτέλεσμα το δεδικασμένο που πηγάζει από την απόφαση αυτή να εμποδίζει, ως αρνητική διαδικαστική προϋπόθεση (non bis in idem), την επανεκδίκαση της διαφοράς (τον επανακαθορισμό της αξίας και της τιμής πρώτης προσφοράς των ακινήτων), σύμφωνα και με όσα εκτίθενται στην προηγηθείσα μείζονα πρόταση. Τούτο δε, πρέπει να γίνει δεκτό και επί τη βάσει, ότι ο ανακόπτων δεν επικαλείται, ότι συνέτρεξαν νέα πραγματικά περιστατικά, στο διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοση της ανωτέρω υπ. αριθμ. 1/2014 απόφασης, έως την υποβολή της υπό κρίση ανακοπής, που να δικαιολογούν την μεταβολή της αξίας των κατασχεθέντων ακινήτων και την εντεύθεν ζητούμενη διόρθωση. Συνεπώς, εφόσον ήδη με δικαστική απόφαση απορρίφθηκε η διόρθωση της αξίας των κατασχεθέντων, προκύπτει προσωρινό δεδικασμένο, που αναπτύσσει δεσμευτικότητα για το κριθέν ζήτημα της αξίας αυτών και εμποδίζει τον καθορισμό διαφορετικής. Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί η υπό κρίση ανακοπή ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του ανακόπτοντος και υπέρ της καθ’ ής η εκτέλεση, κατ’ άρθρο 178 παρ. 3 του Κώδικα περί Δικηγόρων, όπως ειδικότερα το ύψος αυτών ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων. Απορρίπτει την ανακοπή. Επιβάλει σε βάρος του ανακόπτοντος τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250,00) ευρώ. Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Ζάκυνθο, στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, με την παρουσία και της Γραμματέως Χρυσάνθης Βαρδακαστάνη.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Π.Β

Α Δημοσίευση ΝΟΜΟΣ .

  Ο τρόπος προσδιορισμού του προς ανάλωση κεφαλαίου ανά έτος της παρ. ζ του άρθρου 19 του ν. 2238/94 (που αποδεδειγμένα έχει φορολογηθεί κατά τα προηγούμενα έτη ή νόμιμα έχει απαλλαγεί από το φόρο) προκύπτει από συμψηφισμό των θετικών και αρνητικών στοιχείων αυτών, από τα χρηματικά ποσά που ορίζονται στις περιπτώσεις β`, γ`, δ`, ε` και στ` της παραγράφου αυτής και από οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί, επιπλέον δε εκπίπτουν οι δαπάνες που προσδιορίζονται στα άρθρα 16 και 17, ανεξάρτητα αν απαλλάσσονται της εφαρμογής των άρθρων αυτών. Κάθε ποσό που καταβλήθηκε για την απόκτηση των εσόδων των παραπάνω περιπτώσεων τα μειώνει και η διαφορά που προκύπτει λαμβάνεται υπόψη για την κάλυψη ή τον περιορισμό της συνολικής ετήσιας δαπάνης, εκτός αν τα ποσά αυτά έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον προσδιορισμό του εισοδήματος του έτους που καταβλήθηκαν και ο φορολογούμενος επικαλείται ανάλωση κεφαλαίου του έτους αυτού.Όσα έχει αναγράψει ο φορολογούμενος στο παρελθόν στους ως κωδικούς 787-788 της οικείας φορολογικής δήλωσης φόρου εισοδήματος , όταν συμβαίνει να επικαλεστεί ξανά την χρονιά εκείνη στην οποία είχε αναγράψει τα ποσά, δεν πρέπει να αφαιρούνται κατά το σχηματισμό κεφαλαίου προηγούμενων ετών. Δείτε σχετική ενδικοφανή προσφυγή που έγινε δεκτή και οδήγησε στην ακύρωση του σχετικού εκκαθαριστικού .

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων

του Υπουργείου Οικονομικών

Δια του Προϊσταμένου της …Δ.Ο.Υ…………… 

ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗ

κατ’ άρθρο 63 Ν. 4174/2013

1.Του …………………του……… , ΑΦΜ ………, κατοίκου …………………………………. ΤΚ ….. με email  ……………..και αριθμό τηλεφώνου επικοινωνίας  …………. και φαξ ………………………….. 2.Της…………………………….. , ΑΦΜ ……… , κατοίκου ………………..,               , ΤΚ   ……. με email  ………………….και αριθμό τηλεφώνου επικοινωνίας …………..και φαξ ………………………..

ΚΑΤΑ

1.Του από ……… εκκαθαριστικού σημειώματος  φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων  οικ. έτους …….. (χρήση ….) το οποίο εξέδωσε η .  Δ.Ο.Υ ………… (αρ.δήλωσης ……-αρ.ειδ/σης ….) και το οποίο μας  κοινοποιήθηκε δια επιστολής απευθυνόμενης στον πρώτο από εμάς  την ………………

2.Της ….Δ.Ο.Υ. ………… που εξέδωσε  το ως άνω εκκαθαριστικό σημείωμα εισοδήματος οικ. έτους …. η οποία εκπροσωπείται νόμιμα δια του Προϊστάμενου αυτής.

Θεσσαλονίκη ………………

ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 

Με το άρθρο  16 του ν. 2238/1994 ορίζονται αναλυτικά  οι  αντικειμενικές δαπάνες και υπηρεσίες που λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό του αντικειμενικού εισοδήματος με βάση τη συνολική  ετήσια δαπάνη του φορολογουμένου, της συζύγου του και των προσώπων που συνοικούν και τους βαρύνουν .

Με το άρθρο 17 του αυτού ως άνω νομοθετήματος προσδιορίζονται συγκεκριμένα οι κατηγορίες δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων  που πραγματικά καταβάλλονται και  λογίζονται ως ετήσια δαπάνη του φορολογούμενου , της συζύγου του και των προσώπων που τους βαρύνουν .

Με το άρθρο 19&1 του ν. 2238/1994 που αφορά στη διαφορά εισοδήματος και τον υπολογισμό του φόρου αυτής  ορίζεται ότι η διαφορά του εισοδήματος που δηλώθηκε από τον φορολογούμενο, τη σύζυγο του και τα πρόσωπα που τους βαρύνουν ή προσδιορίστηκε από τον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας και της συνολικής ετήσιας δαπάνης τους, των άρθρων 16 και 17, προσαυξάνει τα εισοδήματα που δηλώνονται ή προσδιορίζονται από τον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας κατά το ίδιο οικονομικό έτος, του φορολογούμενου ή της συζύγου του της πηγής από την οποία δηλώνονται τα μεγαλύτερα εισοδήματα και, αν δεν δηλώνεται εισόδημα από καμία κατηγορία, η διαφορά αυτή λογίζεται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες.

Με την παρ 2 του αυτού ως άνω άρθρου  ,ο προϊστάμενος της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας κατά τον προσδιορισμό της διαφοράς της προηγούμενης παραγράφου υποχρεούται να λάβει υπόψη του τα αναγραφόμενα στη δήλωση χρηματικά ποσά, τα οποία αποδεικνύονται από νόμιμα παραστατικά στοιχεία και με τα οποία καλύπτεται ή περιορίζεται η διαφορά που προκύπτει. Στις περιπτώσεις αυτής της παραγράφου ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης, ότι  τα ποσά αυτά ιδίως είναι:  α) πραγματικά εισοδήματα τα οποία αποκτήθηκαν από τον ίδιο, τη σύζυγό του και τα πρόσωπα που τους βαρύνουν και τα οποία απαλλάσσονται από το φόρο ή φορολογούνται με ειδικό τρόπο σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.  β) Χρηματικά ποσά που δε θεωρούνται εισόδημα κατά τις ισχύουσες διατάξεις.  γ) Χρηματικά ποσά που προέρχονται από τη διάθεση περιουσιακών στοιχείων.  δ) Εισαγωγή συναλλάγματος, που δεν εκχωρείται υποχρεωτικά στην Τράπεζα της Ελλάδος, εφόσον δικαιολογείται η απόκτηση του στην αλλοδαπή.  ε) Δάνεια, τα οποία έχουν ληφθεί και αποδεικνύονται με έγγραφα στοιχεία που φέρουν βέβαιη χρονολογία.  στ) Δωρεά ή γονική παροχή χρηματικών ποσών για την οποία η οικεία φορολογική δήλωση έχει υποβληθεί μέχρι τη λήξη του έτους στο οποίο πραγματοποιήθηκε η σχετική δαπάνη.ζ) Ανάλωση κεφαλαίου που αποδεδειγμένα έχει φορολογηθεί κατά τα προηγούμενα  έτη ή νόμιμα έχει απαλλαγεί από το φόρο. Για τον προσδιορισμό του κεφαλαίου αυτού ανά έτος, από τα πραγματικά εισοδήματα που έχουν φορολογηθεί ή νόμιμα απαλλαγεί από το φόρο, τα οποία προκύπτουν από συμψηφισμό των θετικών και αρνητικών στοιχείων αυτών, από τα  χρηματικά ποσά που ορίζονται στις περιπτώσεις β`, γ`, δ`, ε` και στ` της παραγράφου αυτής και από οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί, εκπίπτουν οι δαπάνες που προσδιορίζονται στα άρθρα 16 και 17, ανεξάρτητα αν απαλλάσσονται της εφαρμογής των άρθρων αυτών. Αν δεν υπάρχουν δαπάνες με βάση το άρθρο 16 ή αν το ποσό τους είναι μικρότερο από τις τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ προκειμένου για άγαμο και πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ προκειμένου για συζύγους, το ποσό που πρέπει να εκπέσει προσδιορίζεται με βάση την κοινωνική, οικονομική και οικογενειακή κατάσταση των φορολογουμένων και τις αποδεδειγμένες δαπάνες διαβίωσης τους και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι κατώτερο των τριών χιλιάδων (3.000) και πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, αντίστοιχα. Κάθε ποσό που καταβλήθηκε για την απόκτηση των εσόδων των παραπάνω  περιπτώσεων τα μειώνει και η διαφορά που προκύπτει λαμβάνεται υπόψη για την κάλυψη ή τον περιορισμό της συνολικής ετήσιας δαπάνης, εκτός αν τα ποσά αυτά έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον προσδιορισμό του εισοδήματος του έτους που καταβλήθηκαν και ο φορολογούμενος επικαλείται ανάλωση κεφαλαίου του έτους  αυτού.»

Για την κάλυψη ή περιορισμό της διαφοράς που προκύπτει κατά την εφαρμογή των διατάξεων αυτής της περίπτωσης δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 10 του ν.2019/1992για τα ποσά των πραγματικών ή τεκμαρτών δαπανών που πραγματοποιούνται  από 1.1.1994. Χρηματικά ποσά που έχουν ληφθεί υπόψη από τη δήλωση που, τυχόν, υποβλήθηκε κατά τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν.2019/1992, για την κάλυψη ή τον περιορισμό διαφοράς δαπάνης, αφαιρούνται από το κεφάλαιο που σχηματίζεται από προηγούμενα έτη, όπως αυτό προσδιορίζεται με βάση όσα ορίζονται στα εδάφια δεύτερο, τρίτο και τέταρτο αυτής της περίπτωσης.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ Στις  ………. υποβάλλαμε από κοινού ως σύζυγοι  στη Δ.Ο.Υ ……… ………………. τροποποιητική-συμπληρωματική δήλωση η οποία έλαβε αρ. δήλωσης …….. Στην ως άνω τροποποιητική μας δήλωση συμπεριλάβαμε μεταξύ άλλων  , αναφορικά με τα δηλούμενα στοιχεία του πρώτου από εμάς ……………….., στο ΚΑΔ 787 (ανάλωση κεφαλαίου που ήδη φορολογήθηκε ή απαλλάσσονταν από το φόρο) ποσό …………………. Επί της ως άνω συμπληρωματικής  δηλώσεως μας διενεργήθηκε εκκαθάριση και εξεδόθη το από ……… εκκαθαριστικό σημείωμα φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων  οικ. έτους ….  με αριθ. πισ. κατ/σης …….. και αριθμό ειδοποίησης …., από το οποίο προέκυπτε τελικό πιστωτικό ποσό ………€ . Πρόσφατα κατά  τη διάρκεια διενεργούμενου ελέγχου ο πρώτος από εμάς  κλήθηκα να παράσχω διευκρινίσεις για τον τρόπο σχηματισμού του ως άνω ποσού των ……….€.  Για το σκοπό αυτό  συνέταξα αναλυτικό πίνακα στη βάση των διατάξεων της παρ ζ του άρθρου 19 του Κ.Ν. 2238/1994 για τα οικονομικά έτη …. έως και …. από τον οποίο προέκυπτε εμφανώς ότι διέθετα  το επικαλούμενο προς ανάλωση ποσό του κωδικού 787 της δήλωσης του οικ. έτους ….. Συγκεκριμένα , στον ως άνω πίνακα ,που παραθέτω αυτούσιο κατωτέρω , ανέλυα όλα τα επί μέρους κρίσιμα στοιχεία προς απόδειξη των ποσών ανάλωσης και συγκεκριμένα , τόσο για τον πρώτο από εμάς όσο και για  δεύτερη, σύζυγο του πρώτου ,  τα εισοδήματα, τα λοιπά έσοδα, τις δαπάνες του ως άνω άρθρου 16 , τις δαπάνες του  προαναφερθέντος άρθρου 17, και τελικά το υπόλοιπο κάθε χρήσης αλλά και το προοδευτικό υπόλοιπο. Ο ως άνω πίνακας έχει ως εξής :  Επισυνάπτεται ο πίνακας………………………………………………………………………………………….. Όλα τα στοιχεία του  παραπάνω πίνακα  προκύπτουν από τα αντίγραφα των δηλώσεων Ει που διατηρώ στο αρχείο μου, και τα οποία προσκόμισα ενώπιον της Ελεγκτικής Αρχής προς απόδειξη του περιεχομένου του ως άνω πίνακα ανάλωσης. Και ενώ τα ανωτέρω στοιχεία τυγχάνουν πλήρως αληθή , η Ελεγκτική Αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς μας και εξέδωσε το προσβαλλόμενο εκκαθαριστικό σημείωμα φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων με τελικό χρεωστικό ποσό των ……..€. Μετά την παραλαβή εκ μέρους μας του ως άνω εκκαθαριστικού και από προφορικές συζητήσεις με τους αρμόδιους ελεγκτές ενημερωθήκαμε ότι δεν έγιναν δεκτά τα ποσά του κωδικού 787 που είχαμε δηλώσει στην από ………. τροποποιητική δήλωση , ούτε ο εκ μέρους μας προσκομισθείς  ως άνω αναλυτικός πίνακας  και ως εκ τούτου καταλογίστηκε στη δεύτερη από εμάς , …………………., διαφορά τεκμηρίων ύψους ………€ ,ποσό που προστέθηκε στο δηλωθέν αρχικώς εισόδημα μου και από το  σύνολο αυτού εκ ……….€ προέκυψε φόρος …(ακολουθεί ανάλυση του φόρου) και  το καταβλητέο ποσό ανήλθε σε ……..€ , το οποίο  συμψηφίστηκε με το επιστρεπτέο ποσό φόρου του πρώτου από εμάς εξ ……€  ,με αποτέλεσμα το προσβαλλόμενο εκκαθαριστικό να εμφανίζει νέο χρεωστικό  ……..€. Προφορικά, ακόμα, ενημερωθήκαμε ότι η ανωτέρω απόρριψη του υποβληθέντος εκ μέρους μας πίνακα ανάλωσης , οφείλεται στον δήθεν  μη ορθό υπολογισμό των υπολοίπων εκάστης χρήσης ,καθώς η Ελεγκτική Αρχή θεώρησε ότι εσφαλμένα δεν προσθέταμε προς αφαίρεση από τα δηλούμενα πραγματικά εισοδήματα του πίνακα ,πλέον των δαπανών των άρθρων 16 και 17  που ορίζει το άρθρο 19 του ν. 2238/1994 , και τα ποσά που είχαμε κατά καιρούς επικαλεστεί προς ανάλωση στις δηλώσεις της περιόδου …………………….. Κατά την άποψη , δηλαδή , της Ελεγκτικής Αρχής  τα ποσά που αναγράφονταν κάθε χρονιά στους κωδικούς 787-788 της οικείας δήλωσης  φόρου εισοδήματος , θα έπρεπε να αφαιρούνται κατά το σχηματισμό του κεφαλαίου προηγούμενων ετών, και ως εκ τούτου το προοδευτικό υπόλοιπο της οικείας χρονιάς δεν επαρκούσε για την επικαλούμενη εκ μέρους μας ανάλωση κεφαλαίου. Ο ισχυρισμός όμως τούτος της Ελεγκτικής Αρχής όχι μόνο δεν προβλέπεται από το νόμο που ορίζει τη σχετική διαδικασία απολύτως ρητά και συγκεκριμένα (άρθρα 16-17-19ν. 2238/1994)  αλλά επιπλέον τυχόν εφαρμογή του οδηγεί ουσιαστικά σε διπλή αφαίρεση των ίδιων ποσών .Και τούτο διότι :

1.Ως προς την προβλεπόμενη διαδικασία βάσει των διατάξεων του ν. 2238/1994:Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες ισχύουσες διατάξεις του ν. 2238/1994 ο τρόπος  προσδιορισμού του προς ανάλωση  κεφαλαίου ανά έτος  της παρ. ζ του άρθρου 19 (που αποδεδειγμένα έχει φορολογηθεί κατά τα προηγούμενα  έτη ή νόμιμα έχει απαλλαγεί από το φόρο) προκύπτει από συμψηφισμό των θετικών και αρνητικών στοιχείων αυτών, από τα  χρηματικά ποσά που ορίζονται στις περιπτώσεις β`, γ`, δ`, ε` και στ` της παραγράφου αυτής και από οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί, επιπλέον δε εκπίπτουν οι δαπάνες που προσδιορίζονται στα άρθρα 16 και 17, ανεξάρτητα αν απαλλάσσονται της εφαρμογής των άρθρων αυτών. Κάθε ποσό που καταβλήθηκε για την απόκτηση των εσόδων των παραπάνω  περιπτώσεων τα μειώνει και η διαφορά που προκύπτει λαμβάνεται υπόψη για την κάλυψη ή τον περιορισμό της συνολικής ετήσιας δαπάνης, εκτός αν τα ποσά αυτά έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον προσδιορισμό του εισοδήματος του έτους που καταβλήθηκαν και ο φορολογούμενος επικαλείται ανάλωση κεφαλαίου του έτους αυτού.

Η ως άνω διάταξη του νόμου τυγχάνει απολύτως σαφής και ξεκάθαρη ορίζουσα ακριβώς την τηρητέα διαδικασία, από το περιεχόμενο ,δε, αυτής προκύπτει ότι ουδόλως προβλέπεται ως διαδικασία να αφαιρούνται και  τα ποσά που οι φορολογούμενοι κατά καιρούς έχουν επικαλεστεί προς ανάλωση σε προγενέστερες δηλώσεις τους.

Ως εκ τούτου , η σχετική θέση της Ελεγκτικής Αρχής τυγχάνει νόμω αβάσιμη, στερούμενη νομοθετικού ερείσματος και απορριπτέα

2.Ως προς την διπλή αφαίρεση των ίδιων ποσών σε περίπτωση εφαρμογής της θέσης της ελεγκτικής αρχής:Πέρα από την έλλειψη νομικής βάσης , η υιοθέτηση της θέσης της Ελεγκτικής Αρχής τυγχάνει εσφαλμένη διότι :Όσα έχει αναγράψει ο φορολογούμενος στο παρελθόν στους ως άνω κωδικούς 787-788 της οικείας φορολογικής δήλωσης φόρου εισοδήματος , όταν συμβαίνει να επικαλεστεί ξανά την χρονιά εκείνη στην οποία είχε αναγράψει τα ποσά, δεν πρέπει να αφαιρούνται κατά το σχηματισμό κεφαλαίου προηγούμενων ετών. Ο λόγος είναι προφανής. Διότι αν προβούμε σ’ αυτήν την κίνηση θα συμβεί το εξής παράδοξο :Θα αφαιρέσουμε το ίδιο ποσό εις διπλούν. Το ποσό που αναλώσαμε μια δεδομένη χρονιά έχει αφαιρεθεί  εμμέσως στην κατάσταση ανάλωσης κεφαλαίου οπότε παρέλκει η αφαίρεση του σχετικού ποσού εκ νέου, μόνο και μόνο επειδή το είχαμε αναγράψει στο σχετικό έντυπο Ε1.Άλλωστε , την ίδια ακριβώς μεθοδολογία είχε ακολουθήσει το Υπουργείο Οικονομικών στη σχετική εφαρμογή που είχε αναρτηθεί στον διαδικτυακό τόπο της ΓΓΠΣ που αφορούσε στις υποθέσεις φορολογούμενων που είχαν στείλει εμβάσματα στο εξωτερικό(βλ.σχ Κ.Γρίβας, Η ανάλωση Κεφαλαίου- θεωρία και πράξη, 3^η έκδοση Αθήνα Μάρτιος 2014,σελ 86,87)

Επειδή η Ελεγκτική Αρχή απολύτως εσφαλμένα απέρριψε τα εκ μέρους αναλυτικά και αποδεδειγμένα στοιχεία και συγκεκριμένα τον προσκομισθέντα και προσκομιζόμενο και με το παρόν πίνακα προσδιορισμού ποσών προς ανάλωση καθώς και το σύνολο των υποβληθέντων δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος Ε1 των χρήσεων …. έως και …..

Επειδή η μεθοδολογία που εφάρμοσε η Ελεγκτική Αρχή όχι μόνο  δεν προβλέπεται αλλά επιπλέον οδηγεί σε διπλή αφαίρεση των ίδιων ποσών σε βάρος του φορολογούμενου

Επειδή προσκομίζουμε σε CD ηλεκτρονικό φάκελο της κρινομένης που περιέχει την ενδικοφανή προσφυγή μας ,  τα  συνυποβαλλόμενα σχετικά  μας, δηλαδή αντίγραφα των αρχικών και συμπληρωματικών (όπου υποβλήθηκαν) δηλώσεων φόρου εισοδήματος Ε1 όλων των ετών …. έως και …. καθώς και τα αντίστοιχα εκκαθαριστικά σημειώματα αυτών καθώς και αντίγραφο του προσβαλλόμενου εκκαθαριστικού και την εξουσιοδότηση προς υπογραφή και κατάθεση της παρούσας προς τους πληρεξούσιους δικηγόρους .

Επειδή προσκομίζουμε  υπεύθυνη δήλωση άρθρου 8 Ν. 1599/1986 , με την οποία δηλώνουμε το ακριβές του περιεχομένου των στοιχείων του συνυποβαλλόμενου  ηλεκτρονικού φακέλου, αντίγραφο της οποίας εμπεριέχεται στο  ως άνω

                         ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΖΗΤΟΥΜΕ

Να γίνει δεκτή η υπό κρίση προσφυγή μας. Να επανεξεταστεί  η κρινομένη διαφορά στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών . Να ακυρωθεί στο σύνολο του το προσβαλλόμενο εκκαθαριστικό του οικ. έτους …. και να επανασυνταχθεί κατά την ορθή και προβλεπόμενη διαδικασία  Αντίκλητό μου ορίζω το Δικηγόρο Αθηνών ………………………………………… (ΑΜ ΔΣΑ …..) , κάτοικο Αθηνών ,…………………………………., τηλέφωνο  και φαξ ………………….. ,Email

Η ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ                                 ΟΙ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΕΣ 

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη

(ΑΜ ΔΣΘ 3180)