Views- Articles

Ένα ζήτημα που σίγουρα απασχολεί μεγάλο αριθμό οφειλετών που διαθέτουν ακίνητη περιουσία και ταυτόχρονα αδυνατούν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους ελλείψει ρευστότητας, είναι η δυνατότητα να εκπλειστηριαστούν τα ακίνητα του, ενυπόθηκα συνήθως, σε μια περίπου ικανοποιητική αξία με  σκοπό να πληρωθούν άλλοτε όλες και άλλοτε μέρος τουλάχιστον των οφειλών τους προς τους εργαζόμενους, το  Δημόσιο, το ΙΚΑ , τις Τράπεζες και τυχόν προμηθευτές τους.

Σχετικά με το θέμα προβλέπεται η διαδικασία από τον ΚΠολΔ ( άρθρα 966 σε συνδυασμό με το άρθρο 1003&4 ΚΠολΔ:

Αρθρο 966.-

  1. Περισσότεροι μπορούν να υπερθεματίσουν από κοινού οπότε ευθύνονται  εις ολόκληρον.

  2. Αν δεν παρουσιαστούν πλειοδότες, το πράγμα που πλειστηριάζεται κατακυρώνεται στην τιμή της πρώτης προσφοράς σε εκείνον υπέρ του οποίου έγινε η εκτέλεση,αν το ζητήσει. Αν δεν υποβληθεί αίτηση, γίνεται νέος Πλειστηριασμός μέσα σε σαράντα ημέρες.

  3. Αν στο νέο πλειστηριασμό δεν γίνει κατακύρωση, το αρμόδιο δικαστήριο του άρθρου 933 που δικάζει κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., ύστερα από αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον, μπορεί να διατάξει να γίνει νέος πλειστηριασμός μέσα σε τριάντα ημέρες, με την ίδια ή κατώτερη τιμή πρώτης προσφοράς ή να επιτρέψει μέσα στην ίδια προθεσμία να πουληθεί ελεύθερα το πράγμα από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού σε εκείνον υπέρ του οποίου έγινε η εκτέλεση ή σε τρίτον, με τίμημα που ορίζεται από το δικαστήριο, το οποίο μπορεί να ορίσει και να πληρωθεί με δόσεις μέρος του τιμήματος.

  4. Αν και ο νέος Πλειστηριασμός έμεινε χωρίς αποτέλεσμα ή δεν κατορθώθηκε η ελεύθερη εκποίηση, το δικαστήριο μπορεί να άρει την κατάσχεση ή να διατάξει να γίνει αργότερα νέος Πλειστηριασμός «με την ίδια ή κατώτερη τιμή πρώτης προσφοράς».

Με βάση τις ως άνω διατάξεις δίνεται η δυνατότητα στον επισπεύδοντα, εφ’ όσον έχουν προηγηθεί δύο ματαιωθέντες πλειστηριασμοί, να ζητήσει να προσδιοριστεί νέος πλειστηριασμός με κατώτερη τιμή , τιμή δηλαδή που να μπορεί να προσελκύσει πλειοδότες. Και μάλιστα , αυτή τη δυνατότητα  δεν την έχει μόνο μια φορά αλλά περισσότερες με θεωρητικό σκοπό το ακίνητο τελικά να εκπλειστηριασθεί.  Εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι αυτή η νομοθετική δυνατότητα, σε περιόδους έντονης οικονομικής κρίσης όπως η παρούσα, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη σε ευτελιστική αξία .Και αυτό διότι  τυγχάνουν το ίδιο σημαντικά και τα δύο δικαιώματα ,τόσο του επισπεύδοντα(ιδίως του ιδιώτη)  που αξιώνει την νόμιμη είσπραξη της απαίτησης του – γεγονός που δικαιολογεί ως ένα βαθμό  τη μείωση της αξίας με στόχο τον πλειστηριασμό – όσο όμως και του οφειλέτη που προσδοκά  μέσα από το πλειστηρίασμα να αποπληρώσει οφειλές του (ιδίως τις συνδεδεμένες με ποινικές συνέπειες).

Ο οφειλέτης θα πρέπει να συμμετέχει σε όλες τις  σχετικές διαδικασίες που επισπεύδει ο δανειστής του στοχεύοντας κάθε φορά στον δικαστικό προσδιορισμό μιας αξιοπρεπούς αξίας για το ακίνητο του. Τεράστιο ζήτημα αποτελεί η ίδια η έννοια της «αξίας» του ακινήτου ,καθώς για τους οφειλέτες η αξία του ακινήτου προσδιορίζεται από τους κλασσικούς μέχρι προ κρίσης παράγοντες( αντικειμενική αξία, περιοχή , είδος κατασκευής , παλαιότητα κτλ) ενώ για τους  δανειστές η αξία ταυτίζεται με την τιμή εκείνη που μπορεί να προσελκύσει πλειοδότες .Η τελευταία αυτή λογική είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη καθώς το γεγονός ότι δεν εμφανίζονται πλειοδότες στους πλειστηριασμούς ακινήτων δεν οφείλεται στις τιμές τους αλλά στην γενικότερη έλλειψη ρευστότητας .Επαφίεται στην κρίση του Δικαστή κάθε φορά να ισορροπήσει ανάμεσα στα εκατέρωθεν δικαιώματα και να καταλήξει στη χρυσή τομή.

Στην λογική αυτή ενδιαφέρον παρουσιάζουν  δύο αποφάσεις του ΜΠΘ όπου το Δικαστήριο δεν προχώρησε σε περαιτέρω μειώσεις της αξίας του ακινήτου (ΜΠΘ 14844/2012  όπου μεταξύ άλλων «….Πιθανολογήθηκε ότι η μη προσέλευση πλειοδοτών δεν οφείλεται στο ύψος της τιμής αυτής , η οποία είναι ελκυστική για τους τυχόν ενδιαφερόμενους πλειοδότες , ακόμα και υφισταμένης της προαναφερθείσας μίσθωσης, αφού είναι ήδη μειωμένη αναφορικά με την αντικειμενική αξία του κατασχεθέντος ακινήτου και της πολύ καλής κατάστασης στην οποία αυτό βρίσκεται αλλά οφείλεται  σε άλλες συγκυρίες όπως η εν γένει οικονομική κρίση και αστάθεια που υπάρχει στην αγορά  των ακινήτων , χωρίς να αποκλείεται η περαιτέρω μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς..»   και ΜΠΘ 4632/2013  όπου μεταξύ άλλων κρίθηκε πως «…η τιμή πρώτης προσφοράς δεν είναι υψηλή. Περαιτέρω δε μείωση του δεν πρόκειται να προσελκύσει πλειοδότες, αφού ο λόγος μη ύπαρξης ενδιαφέροντος , δεν είναι το ύψος της τιμής πρώτης προσφοράς του, αλλά κύριο λόγο η έλλειψη ρευστότητας γενικά.»

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη. Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Η εγγύηση της οφειλής από αλληλόχρεο λογαριασμό αφορά την  οφειλή που θα προκύψει στο μέλλον όταν θα κλείσει οριστικά  ο λογαριασμός είτε με συμφωνία είτε με καταγγελία .Το σημείο αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή ιδίως σε περιπτώσεις αποχωρούντων εταίρων ή μετόχων από εταιρίες ,οι οποίοι είχαν συνυπογράψει ως εγγυητές μετά των εταιριών στις οποίες μετείχαν συμβάσεις αλληλοχρέου λογαριασμού. Το γεγονός ,ότι κατά την αποχώρηση τους,  το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν μηδενικό ,δεν παρέχει ουδεμία ασφάλεια , αφού κάθε ποσό που θα προκύψει αργότερα ως κατάλοιπο του ίδιου λογαριασμού σε περίπτωση που αυτός  συνεχίζει να λειτουργεί , θα βαρύνει και τους ίδιους –ως εγγυητές –ακόμα και μετά από χρόνια .

Είναι γι αυτό απολύτως απαραίτητο σε περίπτωση αποχώρησης ενός εταίρου ή μετόχου από μια εταιρία ,να εξασφαλίζει ο ενδιαφερόμενος  ταυτόχρονα και την απαλλαγή του από την εγγυητική ευθύνη, υπογράφοντας με την Τράπεζα τη σχετική τροποποίηση της αρχικής σύμβασης του  αλληλόχρεου λογαριασμού  με την οποία θα απαλλάσσεται ρητά από τις ευθύνες του εγγυητή.

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη-Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Ο νέος κώδικας φορολογικής διαδικασίας ( ν. 4174/2013) ,που ισχύει από 1^η Ιανουαρίου 2014, περιέχει πολλές και σημαντικές αλλαγές τόσο σε διαδικαστικό όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Μέσα από αυτόν κατ’ αρχήν συστηματοποιούνται για πρώτη φορά  οι διαδικασίες προσδιορισμού και είσπραξης των εσόδων του Δημοσίου για τους βασικότερους από τους γνωστούς φόρους: Το φόρο εισοδήματος, το ΦΠΑ , τον ΕΝΦΙΑ, το φόρο κληρονομιών , δωρεών , γονικών παροχών ,προικών και κερδών από τυχερά παίγνια, αλλά και κάθε άλλου φόρου , τέλους ,εισφοράς ή χρηματικής κύρωσης που περιγράφεται στο παράρτημα του ΚΦΔ. Με το άρθρο 50παρ 2 του ν.4223/2013 προστέθηκε στο τέλος του ΚΦΔ  το παράρτημα που αναφέρει τις ακόλουθες περιπτώσεις :Φόρος μεταβίβασης ακινήτων (ν. 1587/1950), Δήλωση στοιχείων ακινήτων (Ε9) και Περιουσιολόγιο ακινήτων (άρθρα 23 και 23Α` του ν. 3427/2005), Ειδικός Φόρος επί των Ακινήτων (άρθρα 15 έως 18 του ν. 3091/2002), Τέλος Επιτηδεύματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων (άρθρο 31 του ν. 3986/2011), Ειδική Εισφορά Αλληλεγγύης Φυσικών Προσώπων (άρθρο 29 του ν. 3986/2011), Φόρος Πολυτελούς Διαβίωσης (άρθρο 44 του ν. 4111/2013), Φόρος Πλοίων με ελληνική και με ξένη σημαία (ν. 27/1975), Εισφορά Εισαγόμενου Συναλλάγματος (άρθρο 45 παρ. 1 του ν. 4141/2013), Φόρος επί των μερισμάτων εταιριών του άρθρου 25 του ν. 27/1975 (άρθρο 45 παρ. 5 του ν. 4141/2013),Έσοδα Εισιτηρίων Καζίνο (άρθρα 2 παρ. 10 του ν. 2206/1994,31 παρ. 13 του ν. 2873/2000,1 παρ. 1 του ν. 3139/2003, πρώτο περ. 9 υποπ. Ε 7 του ν. 4093/2012), Ειδικός Φόρος Πολυτελείας Χωρών της Ε.Ε. και Εγχω-ρίως Παραγομένων Ειδών (άρθρο 17 του ν. 3833/2010), Συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στα Μικτά Κέρδη των Εταιρειών Παροχής Υπηρεσιών Στοιχημάτων και Τυχερών Παιγνίων μέσω Διαδικτύου (άρθρο 50 του ν. 4002/2011), Τέλος Συνδρομητών Κινητής Τηλεφωνίας και Τέλος Καρτοκινητής Τηλεφωνίας (άρθρο 33του ν. 3775/2009), Τέλη Διενέργειας Παιγνίων με Παιγνιόχαρτα (άρθρα 8 του ν. 2515/1997, 8 παρ. 1 του ν. 2954/2001 και 10 παρ. 2 του ν. 3037/2002), Φόρος Ασφαλίστρων (άρθρο 29 του ν. 3492/2006), Ετήσιο Τέλος για τη Λειτουργία Χώρου Καπνιζόντων (άρθρο 45 του ν. 3986/2011), Ειδικός Φόρος στις Διαφημίσεις που προβάλλονται από την τηλεόραση (άρθροπρώτο παρ. 12 του ν. 3845/2010, άρθρο 3 παρ. 9 της από 31.12.2011 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο δεύτερο του ν. 4047/2012, άρθρο 22 της από 31.12.2012 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4147/2013), Ειδικός Φόρος Ιδιωτικών Πλοίων Αναψυχής (άρθρο 2 του ν. 3790/2009), Φόρος Συγκέντρωσης Κεφαλαίου (άρθρα 17-31 του ν.1676/1986), Εισφορά Δακοκτονίας (άρθρο 102 του ν. 1402/1983), Εφάπαξ φόροι επί των αποθεμάτων πετρελαίου (άρθρα 23 του ν. 3634/2008, 2 του ν.3828/2010 και τέταρτο παρ. 6 του ν. 3845/2010), Τέλη Χαρτοσήμου (π.δ. 28ης Ιουλίου 1931), Ειδικός Φόρος για την Ανάπτυξη της Κινηματογραφικής Τέχνης (άρθρο 60 του ν. 1731/1987), ΦόροςΑκίνητης Περιουσίας (άρθρα 27 έως και 50 του ν. 3842/2010), Φόρος Αυτομάτου Υπερτιμήματος (άρθρο 16 του ν. 1882/1990), Φόρος Αυτομάτου Υπερτιμήματος και Τέλος Συναλλαγής Ακινήτων (άρθρα 2 έως και 19 του ν. 3427/2005), Φόρος Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (άρθρα 21 έως και 35 του ν. 2459/1997), Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (άρθρα 5 έως και 19 του ν. 3634/2008), το ΈκτακτοΕιδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (άρθρο 53 του ν.4021/2011),`Εκτακτο Ειδικό Τέλος Ακινήτων (άρθρο πρώτο υποπαράγραφος Α7 του ν. 4152/2013), Εισφορές Φυσικών Προσώπων (άρθρα 18 του ν. 3758/2009, 30 του ν. 3986/2011, 5 του ν. 3833/2010),Έκτακτη Εισφορά στα Ιδιωτικά Πλοία Αναψυχής (άρθρο 3 του ν. 3790/2009), Έκτακτες Εφάπαξ Εισφορές Κοινωνικής Ευθύνης των Νομικών Προσώπων (άρθρα 2 του ν. 3808/2009 και 5 του ν. 3845/2010), Αυτοτελής Φορολογία Αφορολόγητων Αποθεματικών (άρθρο 8 του ν. 2579/1998), Φορολογία Προβλέψεων Επισφαλών Απαιτήσεων (άρθρο 9, παρ. 4 του ν. 3296/2004), η Αυτοτελής Φορολογία Αφορολόγητων Αποθεματικών Τεχνικών Επιχειρήσεων (άρθρο 3 τουν.2954/2001), Αυτοτελής Φορολογία των Αποθεματικών των Τραπεζών (άρθρο 10 του ν. 3513/2006), Ειδικός Φόρος Τραπεζικών Εργασιών (άρθρα 1 έως 16 του ν. 1676/1986).»

Επιπλέον όμως προβλέπονται και οι διοικητικές (όχι οι ποινικές) κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση με τη συγκεκριμένη νομοθεσία.

Νέα λογική και νέα προσέγγιση: από  τα σοβαρότατα πρόστιμα για κάθε προβλεπόμενη  παράβαση ως  την  ενδικοφανή προσφυγή και τις σημαντικές αρμοδιότητες των φορολογικών αρχών αλλά και  την καινοφανή  επέκταση της ευθύνης για την πληρωμή φορολογικών υποχρεώσεων και σε πρόσωπα κεφαλαιουχικών εταιριών που δεν ασκούν διοίκηση .  Υπάρχουν όμως και ορισμένα ακόμα σημεία ιδιαίτερου ενδιαφέροντος  ,από τα οποία ξεχωρίζουν:

1.Στον ορισμό της φοροδιαφυγής (άρθρο 55) ,εκτός τις  προσδιοριζόμενες περιπτώσεις απόκρυψης καθαρών εισοδημάτων, μη απόδοσης ΦΠΑ , της είσπραξης επιστροφής των παραπάνω φόρων μετά από παραπλάνηση της φορολογικής αρχής, της έκδοσης πλαστών και εικονικών στοιχείων ,της έκδοσης ανακριβώς στοιχείων , περιλαμβάνεται και η απόκρυψη στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο ή συνθέτουν το αντικείμενο του ενιαίου φόρου ιδιοκτησίας ακινήτων αξίας 5.000€ με μη υποβολή δήλωσης ή με υποβολή ανακριβούς δήλωσης και με σκοπό τη μη πληρωμή του ενιαίου φόρου ιδιοκτησίας ακινήτων καθώς και η απόκρυψη στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο ή συνθέτουν το αντικείμενο του ειδικού φόρου ακινήτων με μη υποβολή δήλωσης ή με υποβολή ανακριβούς δήλωσης με τον αυτό ως άνω σκοπό .Προκειμένου ,δε, να μη παραμείνει  εκτός ορισμού οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, ρητά περιλαμβάνεται στην έννοια της φοροδιαφυγής και η απόκρυψη οποιασδήποτε φορολογικής ύλης ποσού φόρου τουλάχιστον 5.000€.

2. Για τις  προσδιοριζόμενες για τις ανάγκες του νομοθετήματος περιπτώσεις φοροδιαφυγής ,δηλαδή μάλλον για όλα σχεδόν τα  βασικά φορολογικά αντικείμενα, το άρθρο 36&3 προβλέπει εξαιρετικά την επιμήκυνση της παραγραφής  σε 20 χρόνια ! από τη λήξη του έτους εντός του οποίου λήγει η προθεσμία υποβολής δήλωσης , χωρίς καμιά περαιτέρω διευκρίνιση σε σχέση με τα σοβαρότατα ζητήματα που ανακύπτουν από την διάταξη .

3.Σοβαρότατη και απολύτως συναφής  πρόβλεψη είναι  και αυτή του άρθρου 43&3  σύμφωνα με την οποία φορολογούμενος που έχει καταδικαστεί για το αδίκημα της φοροδιαφυγής δεν μπορεί υπαχθεί σε πρόγραμμα ρύθμισης των οφειλών του !,μια ρύθμιση οι συνέπειες της οποίας δεν έχουν φανεί ακόμα στην πράξη.

4.Τέλος προβλέπονται πολύ αυστηρά μέτρα για την διασφάλιση είσπραξης των εσόδων του Δημοσίου , ενώ παράλληλα προβλέπονται πειθαρχικές ευθύνες των αρμοδίων οργάνων για την μη εκκίνηση της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης για την είσπραξη των φόρων εντός 5 ετών από τη λήξη του έτους εντός του οποίου ο φορολογούμενος κατέστη υπερήμερος .

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη-Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Ένα αρκετά συνηθισμένο πλέον ζήτημα , που οι περισσότεροι δικηγόροι έχουμε συναντήσει  στη δικαστηριακή καθημερινότητα, είναι αυτό της κλήτευσης κατηγορούμενων ως αγνώστου διαμονής. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι κάποιος, ο οποίος καλείται να παραστεί σε μια ποινική διαδικασία που εκτυλίσσεται σε βάρος του συνεπεία μιας μηνύσεως που ασκήθηκε εναντίον του, αρκετές φορές δεν «εντοπίζεται» με βάση τον ισχύοντα τρόπο αναζήτησης του και πολύ εύκολα χαρακτηρίζεται «ως αγνώστου διαμονής» ,με αποτέλεσμα να «κλητεύεται» μέσω τοιχοκολλήσεων στο οικείο Δημαρχείο, άρα να μην λαμβάνει ποτέ γνώση της δίκης που θα λάβει χώρα ερήμην του και- με την ίδια διαδικασία- δεν θα λάβει γνώση και της  επαπειλούμενης με βεβαιότητα (εξ αιτίας της απουσίας του)καταδίκης του. Η αδυναμία εντοπισμού του μπορεί να οφείλεται είτε σε αλλαγή της διεύθυνσης του που μεσολάβησε στο μακρύ διάστημα από την υποβολή της μήνυσης μέχρι την εκδίκαση της είτε-και αυτό είναι απολύτως παράλογο- στον εσφαλμένο προσδιορισμό  της διεύθυνσης που τέθηκε στην μήνυση από τον ίδιο το μηνυτή, δηλαδή τον αντίδικο  του .

 Μοναδικό νόμιμο και προβλεπόμενο μέσο άμυνας αποτελεί η ακύρωση απόφασης κατ’ άρθρο 430ΚΠΔ η οποία ωστόσο, όπως έχει κριθεί νομολογιακά κατ’ επανάληψη,  δεν λειτουργεί όσο αποτελε-σματικά απαιτεί το πρόβλημα .

Το πρόβλημα μάλιστα είναι ιδιαιτέρως αυξημένο και κατά την άποψη μου πλήττει ευθέως την εμπιστοσύνη του πολίτη στη λειτουργία του θεσμού της δικαιοσύνης διότι κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σοβαρότητα στο εύλογο ερώτημα του κλητευθέντος ως αγνώστου διαμονής και καταδικασθέντος ,όχι μόνο ερήμην αλλά κυρίως εν αγνοία του  , «γιατί δεν τον βρήκαν και γιατί δεν τον έψαξαν αφού  η διεύθυνση του είναι δηλωμένη στη Δ.Ο.Υ, στο ΙΚΑ , ή ακόμα και σε άλλη μήνυση που εκκρεμεί σε βάρος του στην ίδια Εισαγγελία!».

Στην κατεύθυνση ουσιαστικής επίλυσης του προβλήματος εκδόθηκε η υπ’αρ 455/2013 του Α.Π. με την οποία παραπέμπεται στην πλήρη ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου ,ως ζήτημα εξαιρετικού ενδιαφέροντος, ακριβώς αυτό το θέμα ,δηλαδή αν τελικά ο κατηγορούμενος μπορεί να θεωρηθεί ως αγνώστου διαμονής με βάση μόνο την αναγραφόμενη  διεύθυνση επί της μηνύσεως ή θα πρέπει επιτέλους το Δικαστήριο να συνεκτιμά και άλλα έγγραφα αποδεικτικά της διεύθυνσης του.

                                            Μαρούσα  Πρωτοπαπαδάκη –Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει τα περιστατικά όπου η Δ.Ο.Υ προβαίνει σε κατάσχεση εις χείρας τρίτων προκειμένου να ικανοποιήσει τις αξιώσεις από ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις οφειλετών . Μέχρι πρόσφατα η πιο συνηθισμένη και διαδεδομένη πρακτική ήταν αυτή με την κατάσχεση των  μισθωμάτων  στα χέρια των ενοικιαστών (ως τρίτων). Πλέον όμως  καταγράφονται αρκετά περιστατικά όπου η Δ.Ο.Υ. ζητά από τους φορολογούμενους –οφειλέτες της  που τυγχάνουν επιτηδευματίες , να  της προσκομίσουν καταλόγους με τους δικούς τους πελάτες –οφειλέτες  . Εφ’ όσον οι φορολογούμενοι συνταχθούν με το συγκεκριμένο αίτημα, ανοίγει ο δρόμος για την κατάσχεση από τη Δ.Ο.Υ στα χέρια των πελατών των οφειλετών (ως τρίτων) , των  εμπορικών απαιτήσεων  δηλαδή των  ποσών που αυτοί οφείλουν λόγω της εμπορικής τους συνεργασίας προς  τον φορολογούμενο –οφειλέτη της Δ.Ο.Υ.

Σε κάθε περίπτωση που η Δ.Ο.Υ κοινοποιεί έγγραφο κατασχέσεως εις χείρας τρίτου , ο τρίτος θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να προβεί στην προβλεπόμενου από το νόμο δήλωση ,προκειμένου να αποφύγει σοβαρές δικές του εμπλοκές.

Παρατίθενται κατωτέρω οι ισχύουσες διατάξεις του

 ΝΔ 356/1974 (Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων )που αναλύουν πλήρως τη σχετικά διαδικασία ,από τις οποίες ιδιαίτερη  έμφαση  θα πρέπει να δοθεί στο  άρθρο 30 σχετικά με τις συνέπειες της κατασχέσεως  και  στο άρθρο 38 που αφορά  τις συνέπειες της παράλειψης υποβολής της δήλωσης του τρίτου .

Γ` ΚΑΤΑΣΧΕΣΙΣ ΚΙΝΗΤΩΝ

ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ

Κατάσχεσις εις χείρας τρίτων

   άρθρον 30

  1. Η κατάσχεσις εις χείρας τρίτων των εις χείρας αυτών ευρισκομένων χρημάτων, καρπών και άλλων κινητών πραγμάτων του οφειλέτου του Δημοσίου ή των οφειλομένων εν γένει προς αυτό, ενεργείται υπό του Διευθυντού του Δημοσίου Ταμείου διά κατασχετηρίου εγγράφου μη κοινοποιουμένου εις τον οφειλέτην, περιέχοντος δε : α) το όνομα, επώνυμον, όνομα πατρός του οφειλέτου, β) το ονοματεπώνυμον του τρίτου εις χείρας του οποίου επιβάλλεται η κατάσχεσις, γ) πίνακα χρεών του οφειλέτου και δ) χρονολογίαν και υπογραφή του Διευθυντού του Δημοσίου Ταμείου.

  2. Διά του κατασχετηρίου εγγράφου προσκαλείται ο τρίτος όπως τα μεν υπ` αυτού εις τον οφειλέτην του Δημοσίου οφειλόμενα χρήματα, καταθέση εντός οκτώ ημερών εις το Δημόσιον Ταμείον, τα δε παρ` αυτώ ευρισκόμενα κινητά πράγματα παραδώση εις τον εν τω κατασχετηρίω οριζόμενον συμβολαιογράφον ή φύλακα, εφαρμοζομένων περαιτέρω των εν άρθροις 14 -19 και επόμενα του παρόντος Ν. Διατάγματος οριζόμενα.

  Εάν τα πράγματα ταύτα συνίστανται εις ξένα νομίσματα ή χρεώγραφα παραδίδονται εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων, επί εκδόσει γραμματίου παρακαταθήκης υπέρ του Δημοσίου εξοφλουμένου εντολή του Διευθυντού του Δημοσίου Ταμείου όστις εν συνεχεία τρέπει τα ξένα νομίσματα εις εγχώριον νόμισμα ή εκποιεί τα χρεώγραφα κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις. Εν περιπτώσει μη συμμορφώσεως ο εις χείρας ούτινος η κατάσχεσις προς τούτο και διά προσωπικής κρατήσεως ανεξαρτήτως εάν είχε τοιούτον κατ` αυτού δικαίωμα ο πιστωτής του οφειλέτης του Δημοσίου.

  3. Από της ημέρας κοινοποιήσεως του κατασχετηρίου εις τον τρίτον δεν δύναται ούτος να αποδώση προς τον οφειλέτην του Δημοσίου τα κατασεθέντα χρήματα ή πράγματα ουδέ δύναται να συμψηφίση προς ανταπαιτήσεις του μεταγενεστέρας της κατασχέσεως, της κατασχέσεως επιφερούσης τα αποτελέσματα αυτοδικαίως χωρούσης αναγκαστικά εκχωρήσεως.

  4. H κατάσχεση μπορεί να περιοριστεί σε μικρότερο ποσό ή ποσοστό,  μετά από  αιτιολογημένη απόφαση εκείνου που την επέβαλε

  5. Εάν η αξία των κατασχεθέντων κινητών πραγμάτων δεν υπερβαίνη το ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, πάσα άλλη μεταγενεστέρα  κατάσχεσις, πλην των υπό του Δημοσίου και δια τα προς αυτό οφειλόμενα ποσά επιβαλλομένων, είναι αυτοδικαίως άκυρος».

  6. Η κατάσχεσις απαιτήσεων εκ τίτλων εις διαταγήν ενεργείται κατά τας διατάξεις των άρθρων 983 παρ. 3 και 954 παρ. 1 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας.

Αρθρον 32 Δήλωσις τρίτου

  1. Εάν ο τρίτος ουδέν οφείλει ή δεν οφείλει όλα τα αναφερόμενα εις το κατασχετήριον έγγραφον του Δημοσίου Ταμείου χρήματα ως και άλλα πράγματα ή δεν υποχρεούται εις την άμεσον απόδοσιν αυτών, ένεκα των υφισταμένων μεταξύ αυτού και του οφειλέτου συμφωνιών ή εξ άλλου νομίμου λόγου, ο τρίτος οφείλει να δηλώση τούτο εντός οκτώ ημερών από της επιδόσεως του κατασχετηρίου. Η προθεσμία δεν παρεκτείνεται λόγω αποστάσεως.

 Η δήλωσις γίνεται εγγράφως δι` αναφοράς επιδιδομένης διά του δικαστικού κλητήρος εις τον εκδόντα το κατασχετήριον έγγραφον Διευθυντήν του Δημοσίου Ταμείου ή προφορικώς ενώπιον του Ειρηνοδίκου της κατοικίας του ή διαμονής του, όστις συντάσσει έκθεσιν εφ` απλού χάρτου ην αποστέλλει εις τον Διευθυντήν του Δημοσίου Ταμείου εντός 24 ωρών.

  2. Η γενομένη επί τη κατασχέση του Δημοσίου δήλωσις εκ μέρους  μισθωτών ή υπομισθωτών, περί προκαταβολικής εξοφλήσεως ή εκχωρήσεως μισθωμάτων, ισχύει διά το Δημόσιον μόνον εφ` όσον ούτοι είχον προβή εις δήλωσιν προς την Εφορίαν προ της επιβολής της κατασχέσεως και προσκομίζουν σχετικήν, περί τούτου,βεβαίωσιν.

Άρθρο 33 Συνέπειες μη υποβολής δήλωσης

 Εάν ο τρίτος δεν προβεί σε δήλωση ή προβεί εκπρόθεσμα ή χωρίς την τήρηση του  τύπου που προβλέπεται από το άρθρο 32 του παρόντος, λογίζεται οφειλέτης του Δημοσίου για το σύνολο της απαίτησης, για την οποία επιβλήθηκε η κατάσχεση, εκτός αν αυτός αποδείξει ότι δεν οφείλει στον καθ`ου ή ότι η οφειλή του είναι μικρότερη από την απαίτηση του Δημοσίου, οπότε απαλλάσσεται ή ευθύνεται μέχρι του ύψους της οφειλής του, κατά περίπτωση.»

Αρθρον 34   Ανακοπή κατά δηλώσεως τρίτου

  Ανακοπήν κατά της δηλώσεως ασκεί ο Διευθυντής του Δημοσίου Ταμείου,εντός μηνός από της κοινοποιήσεως της δηλώσεως ή από της περιελεύσεως αυτώ της εκθέσεως της ενώπιον του Ειρηνοδίκου γενομένης δηλώσεως. Η Ανακοπή εισάγεται και εκδικάζεται κατά τα εν άρθρω 986 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας οριζόμενα.

 Αρθρον 38 Συνέπειαι κατασχέσεως

  1. Από της ημέρας της κατά τα άρθρα 36 και 37 του παρόντος Ν. Δ/τος επιδόσεως εις τον οφειλέτην αντιγράφου της εκθέσεως κατασχέσεως στερείται ούτος ούτος του δικαιώματος της ελευθέρας διαθέσεως του κατασχεθέντος πράγματος, πάσα δε από της ημέρας ταύτης επιχειρηθείσα απαλλοτρίωσις ή ενεργηθείσα μεταγραφή ή εγγραφή δι` οιονδήποτε επιβάρυνσιν είναι αυτοδικαίως άκυρος, έναντι του Δημοσίου.

  2. Μετά την κατά το άρθρον 39 του παρόντος Ν. Διατάγματος εγγραφήν της κατασχέσεως του Δημοσίου εις το οικείον βιβλίον, η εγγραφή δι`οιονδήποτε επιβάρυνσιν είναι αυτοδικαίως άκυρος μόνον υπέρ του Δημοσίου και ουχί υπέρ των τρίτων .

  3. Αι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 13 του παρόντος Ν. Διατάγματος ισχύουν και επί κατασχέσεως ακινήτου.

Από τις ως άνω διατάξεις επισημαίνουμε  τα εξής σημαντικά:

Εφ’ όσον ο τρίτος δεν προβεί σε αρνητική δήλωση του άρθρου 32 αλλά αντίθετα δηλώσει την ύπαρξη οφειλής του προς τον φορολογούμενο-οφειλέτη(καθ’ ου η εκτέλεση) όπως υποχρεούται   τότε

-με την κοινοποίηση του κατασχετήριου εγγράφου επέρχεται αυτοδικαίως  αναγκαστική εκχώρηση της απαίτησης που κατασχέθηκε , δηλαδή χωρίς να απαιτείται η συναίνεση του τρίτου, ο οποίος με τον τρόπο-ενώ μέχρι τότε ήταν απλώς οφειλέτης μιας εμπορικής απαίτησης προς έναν προμηθευτή του – καθίσταται εφ’ εξής οφειλέτης Δημοσίου με ό,τι αυτό συνεπάγεται

-Απαγορεύεται εφ’ εξής στον τρίτο να καταβάλει το οποιοδήποτε ποσό στον προμηθευτή του .

-Με την κατάσχεση εις χείρας του τρίτου ο φορολογούμενος-οφειλέτης(καθ’ ου η εκτέλεση) ΔΕΝ απαλλάσσεται της οφειλής του και εξακολουθεί να ευθύνεται και να διώκεται παράλληλα με τον τρίτο

-Το Δημόσιο μπορεί να λάβει όλα τα καταδιωκτικά μέσα τόσο εναντίον του τρίτου όσο και του αρχικού οφειλέτη-καθ’ ου η κατάσχεση.

-Αν ο τρίτος παραλείψει να προβεί στη δήλωση του άρθρου 32 , νομίμως και εμπροθέσμως , τότε καθίσταται κατ’ αρχήν  οφειλέτης του Δημοσίου όχι μόνο για το ποσό που πράγματι αυτός οφείλει στον προμηθευτή του ,αλλά ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ την οφειλή του τρίτου στη Δ.Ο.Υ. Αυτό  το  δεδομένο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής , ιδίως για περιπτώσεις που η οφειλή του τρίτου αντιστοιχεί σε ένα μικρό ποσό ενώ η οφειλή του καθ’ ου η εκτέλεση ανέρχεται σε  χιλιάδες ευρώ!

Μετά βέβαια από την τροποποίηση του άρθρου 33 ΚΕΔΕ (με το άρθρο 67 του Ν 3842/2010)επιτρέπεται –μέσω ανακοπής- στον τρίτο να αποδείξει ότι δεν υπάρχει στα χέρια του απαίτηση του οφειλέτη του Δημοσίου , και συνεπώς δεν καθίσταται και ο ίδιος οφειλέτης του Δημοσίου( βλ.σχ ΠΠρΠρεβ 47/2012 ΝΟΜΟΣ)  καλό όμως είναι κανείς να ακολουθήσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες ώστε  αποφεύγει την εμπλοκή με τις Δ.Ο.Υ.  και τα Δικαστήρια.

Ειδικά για την κατάσχεση μελλουσών απαιτήσεων :

Kατά κρατούσα, σε θεωρία και νομολογία, άποψη, σε κατάσχεση στα χέρια τρίτου υπόκεινται και απαιτήσεις μελλοντικές , υπό την απαραίτητη όμως προϋπόθεση ότι κατά τον χρόνο επιβολής της κατάσχεσης  υφίσταται η βασική  έννομη σχέση ( εντολή , εταιρία, μίσθωση, παρακαταθήκη, χρησιδάνειο και γενικώς οιαδήποτε έστω και μη επώνυμη βασική σχέση)  από την οποία, ως αιτία, απορρέει η μέλλουσα  απαίτηση.

Συμπερασματικά

Σε κάθε περίπτωση , εφ’ όσον κοινοποιηθεί προς οποιονδήποτε έγγραφο της Δ.Ο.Υ . με την οποίο κατάσχονται εις χείρας του οφειλές προς φορολογούμενο της Δ.Ο.Υ. θα πρέπει να ασχοληθεί με το ζήτημα με ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή προκειμένου να αποφύγει δυσάρεστες εμπλοκές.

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη-Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Ενόψει επερχόμενης πτώχευσης διενεργούνται ,όχι σπάνια, πράξεις εκποίησης περιουσιακών στοιχείων οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσμα την μείωση της πτωχευτικής περιουσίας .  Ως «πράξεις» νοούνται –με μια ευρεία έννοια του όρου- εκείνες οι ενέργειες που παράγουν έννομες συνέπειες δηλαδή όχι μόνο οι εμπράγματες δικαιοπραξίες αλλά και οι ενοχικές , οι εικονικές , ακόμα και οι παραλείψεις. Στη λογική της προστασίας των πτωχευτικών πιστωτών τα  άρθρα 41-51 του Πτωχευτικού Κώδικα προβλέπουν τη διαδικασία της ανάκλησης αυτών των πράξεων ,η οποία άλλοτε είναι υποχρεωτική και άλλοτε δυνητική , αλλά και τις συνέπειες των σχετικών αποφάσεων .Για το λόγο αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην κατάρτιση συμβάσεων με πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, τα οποία εμφανίζουν πιθανότητες πτώχευσης ιδίως όταν οι προτεινόμενες συμβάσεις εμφανίζονται ως ιδιαίτερα πλεονεκτικές για τον τρίτο.

Ακολουθούν οι σχετικές διατάξεις :

V. Πτωχευτική ανάκληση

 Κανόνας

 Αρθρο 41.- Πράξεις του οφειλέτη που διενεργήθηκαν εντός του χρόνου που περιλαμβάνεται από την παύση των πληρωμών μέχρι την κήρυξη της πτώχευσης(ύποπτη περίοδος) και είναι επιζήμιες για την ομάδα των πιστωτών ανακαλούνται ή μπορούν να ανακληθούν από τον σύνδικο κατά τις διατάξεις των επόμενων άρθρων.

Πράξεις υποχρεωτικής ανάκλησης

 Αρθρο 42.- Λογίζονται ότι είναι επιζήμιες και ανακαλούνται οι ακόλουθες πράξεις:

 α) Δωρεές και χαριστικές γενικά δικαιοπραξίες, καθώς και αυτές στις οποίες η αντιπαροχή που έλαβε ο οφειλέτης ήταν δυσανάλογα μικρή σε σχέση με τη δική του παροχή. Εξαιρούνται οι συνήθεις δωρεές που γίνονται για λόγους κοινωνικής ευπρέπειας ή από λόγους ηθικού καθήκοντος, καθώς και πράξεις από ελευθεριότητα που διενεργήθηκαν από τον οφειλέτη σε εκπλήρωση νομικής υποχρέωσης και παροχές προς οικονομική ή επαγγελματική αποκατάσταση των τέκνων του, εφόσον οι παροχές είναι ανάλογες προς την περιουσιακή του κατάσταση και δεν επέφεραν ουσιώδη ελάττωση της περιουσίας του οφειλέτη.

β) Πληρωμές μη ληξιπρόθεσμων χρεών.

γ) Πληρωμές ληξιπρόθεσμων χρεών με άλλο τρόπο και όχι με μετρητά ή με τη συμφωνηθείσα παροχή.

 δ) Σύσταση εμπράγματης ασφάλειας, συμπεριλαμβανόμενης και της εγγραφής προσημείωσης υποθήκης ή παροχή άλλων ασφαλειών ενοχικής φύσεως για προϋπάρχουσες υποχρεώσεις, για την εξασφάλιση των οποίων ο οφειλέτης δεν είχε αναλάβει αντίστοιχη υποχρέωση ή για την εξασφάλιση νέων υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τον οφειλέτη σε αντικατάσταση εκείνων που προϋπήρχαν.

 Πράξεις δυνητικής ανάκλησης

 Αρθρο 43.-1. Κάθε αμφοτεροβαρής πράξη του οφειλέτη ή πληρωμή από αυτόν ληξιπρόθεσμων χρεών του που έγινε μετά την παύση των πληρωμών και πριν την κήρυξη της πτώχευσης, μπορεί να ανακληθεί, εάν ο αντισυμβαλλόμενος κατά τη διενέργεια της πράξης γνώριζε ότι ο οφειλέτης είχε παύσει τις πληρωμές του και η πράξη ήταν επιζήμια για την ομάδα των πιστωτών.

 2. Τεκμαίρεται η γνώση του αντισυμβαλλομένου, εάν κατά τη διενέργεια της πράξης ήταν σύζυγος του οφειλέτη ή συγγενής εξ αίματος μέχρι και τρίτουβαθμού ή εξ αγχιστείας μέχρι δεύτερου βαθμού ή πρόσωπο με το οποίο ο οφειλέτης συζούσε το τελευταίο έτος πριν τη διενέργεια της πράξης. Επί αντισυμβαλλόμενου νομικού προσώπου το τεκμήριο της γνώσης αφορά τα ως άνω πρόσωπα, εφόσον κατά τη διενέργεια της πράξης είχαν την ιδιότητα του ιδρυτή ή διοικητή ή διευθυντή ή διαχειριστή του. Το τεκμήριο δεν ισχύει, εάν η ανακλητική αγωγή εγερθεί μετά την παρέλευση έτους από την κήρυξη της πτώχευσης.

 Δόλια βλάβη των πιστωτών

  Αρθρο 44.- Πράξεις του οφειλέτη που διενεργήθηκαν την τελευταία πενταετία πριν την κήρυξη της πτώχευσης, με δόλο αυτού να ζημιώσει τους πιστωτές του ή να ωφελήσει ορισμένους σε βάρος άλλων, ανακαλούνται, εάν ο τρίτος με τον οποίο συμβλήθηκε, κατά το χρόνο της διενέργειας της πράξης γνώριζε το δόλο του οφειλέτη.

 Εξαιρούμενες πράξεις

Αρθρο 45.- Δεν ανακαλούνται:

 α) Συνηθισμένες πράξεις της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας του οφειλέτη που διενεργήθηκαν κάτω από κανονικές συνθήκες και μέσα στα όρια των συνήθων συναλλαγών του.

  β) Πράξεις του οφειλέτη που ρητά ο νόμος τις εξαιρεί από την εφαρμογή των ρυθμίσεων περί ανάκλησης, ακυρότητας ή ακυρωσίας πράξεων που έγιναν μέσα στην ύποπτη περίοδο.

 γ) Πράξεις που διενεργούνται από τον οφειλέτη κατά το στάδιο εκπλήρωσης του σχεδίου αναδιοργάνωσης, σε περίπτωση επαναφοράς σε εκκαθάριση λόγω αδυναμίας εκπλήρωσης.

 δ) Παροχή του οφειλέτη, για την οποία ο αντισυμβαλλόμενος κατέβαλε άμεσα ισοδύναμη αντιπαροχή σε μετρητά.

(ε) Πράξεις που έλαβαν χώρα με τη συμφωνία ή σε εκτέλεση συμφωνίας εξυγίανσης.

Ειδικές ρυθμίσεις επί χρηματοοικονομικών συναλλαγών

  Αρθρο 46.-1. Το κύρος ή το ανακλητό εκκαθάρισης που συντελέστηκε ή της παροχής εξασφάλισης στα πλαίσια των συναλλαγών σε χρηματιστηριακή αγορά παραγώγων, ρυθμίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν στη σχετική χρηματιστηριακή αγορά.

 2. Το κύρος ή το ανακλητό των συμφωνιών παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας με βάση τέτοιες συμφωνίες ρυθμίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν για τις σχετικές συμφωνίες.

 3. Το κύρος ή το ανακλητό του συμψηφισμού, των πληρωμών ή συναλλαγών αυτών που συμμετέχουν σε σύστημα πληρωμών ή διακανονισμού ή σε χρηματαγορά ρυθμίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν για τις σχετικές συναλλαγές.

 Πληρωμή χρηματογράφων

  Αρθρο 47.- Επί πληρωμής χρηματογράφων από τον οφειλέτη μέσα στην ύποπτη περίοδο, η ανακλητική αξίωση μπορεί να στραφεί μόνον κατά του εκδότη συναλλαγματικής και του πρώτου οπισθογράφου γραμματίου σε διαταγή και επιταγής και μόνον εφόσον αυτοί γνώριζαν ότι κατά το χρόνο έκδοσης ή οπισθογράφησης αντίστοιχα του χρηματογράφου, ο πληρωτής επί συναλλαγματικής ή ο εκδότης επί γραμματίου σε διαταγή και επιταγής είχε παύσει τις πληρωμές του.

 Δικαστική Απόφαση – Νομιμοποίηση

Αρθρο 48.-1. Οι πράξεις που έγιναν στην ύποπτη περίοδο ανακαλούνται με απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου.

 2. Την ανακλητική αξίωση ασκεί ο σύνδικος. Μπορεί να την ασκήσει και πιστωτής, εφόσον είχε ζητήσει εγγράφως από τον σύνδικο την άσκηση της για συγκεκριμένη πράξη και για συγκεκριμένο νόμιμο λόγο και ο σύνδικος δεν την άσκησε μέσα σε δύο (2) μήνες από τη λήψη του γραπτού αιτήματος του πιστωτή.

 3. Η ανακλητική αγωγή απευθύνεται κατ` εκείνου ή εκείνων που είχαν λάβει μέρος στην υπό ανάκληση πράξη, καθώς και κατά των κληρονόμων ή άλλων καθολικών διαδόχων τους ή του κακόπιστου ειδικού διαδόχου.

 4. Η ανάκληση δεν εμποδίζεται εκ του λόγου ότι για την υπό ανάκληση πράξη έχει εκδοθεί Τίτλος εκτελεστός ή το εξ αυτής δικαίωμα αποκτήθηκε μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης.

 Συνέπειες της Απόφασης

 Αρθρο 49.-1. Οποιος με ανακαλούμενη πράξη απέκτησε περιουσιακό στοιχείο του οφειλέτη, υποχρεούται να το επαναμεταβιβάσει στην Πτωχευτική περιουσία. Εάν η αυτούσια επαναμεταβίβαση δεν είναι δυνατή, η υποχρέωση ρυθμίζεται από τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, εφαρμοζόμενες αναλόγως.

 2. Ο λήπτης δωρεάς υποχρεούται να επιστρέψει μόνο τον πλουτισμό, εκτός εάν γνώριζε ή κατά τις περιστάσεις μπορούσε να γνωρίζει ότι με τη χαριστική παροχή επέρχεται ζημία της ομάδας των πιστωτών.

 3. Αν το πτωχευτικό δικαστήριο κρίνει ότι αυτός που συμβλήθηκε με τον οφειλέτη ενήργησε κακόπιστα, μπορεί να τον υποχρεώσει σε αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε από την πράξη στην ομάδα των πιστωτών.

 Αξιώσεις του αντισυμβαλλομένου

Αρθρο 50.-1. Εάν με την ανακαλούμενη παροχή είχε εξοφληθεί απαίτηση, με την επαναμεταβίβαση της η απαίτηση επανέρχεται σε ισχύ.

 2. Σε περίπτωση ανάκλησης αμφοτεροβαρούς πράξης, ο αντισυμβαλλόμενος, εφόσον επιστρέφει την παροχή, έχει αξίωση στην αντιπαροχή του ως ομαδικός πιστωτής, εάν η αντιπαροχή εξακολουθεί να διατηρεί την ταυτότητα της στην πτωχευτική περιουσία ή η τελευταία αυξήθηκε κατά την αξία της αντιπαροχής, άλλως ικανοποιείται ως Πτωχευτικός πιστωτής.

 Παραγραφή της ανακλητικής αξίωσης

  Αρθρο 51.- Η ανακλητική αξίωση παραγράφεται με την παρέλευση ενός (1) έτους από την ημέρα που ο σύνδικος έλαβε γνώση της πράξης και σε κάθε περίπτωση μετά παρέλευση δύο (2) ετών από την κήρυξη της πτώχευσης.

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη –Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Σύμφωνα με το Ν 4141/2013(ΦΕΚ Α81/5.4.2013( Επενδυτικά εργαλεία / Παροχή πιστώσεων /Αποκρατικοποιήσεις /Παίγνια/ Φορο-λογικά/ Ασφάλιση αυτ/των κλπ ) και ειδικότερα με το άρθρο 33 αυτού  επήλθαν  τροποποιήσεις  συγκεκριμένων διατάξεων του Κ.Ε.Δ.Ε.  από τις οποίες ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει αυτή της παρ.2 , η οποία έχει ως ακολούθως :

 2. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 61 του ν.δ. 356/1974 προστίθεται δεύτερο εδάφιο ως ακολούθως:

 «Κατ` εξαίρεση, για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις πάσης φύσεως προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην υπ` αριθ. 2 σειρά του ίδιου άρθρου και πριν από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ.» Η κατά τη διάταξη του προηγούμενου εδαφίου κατάταξη του Δημοσίου ισχύει, ανεξάρτητα από την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, και σε περίπτωση πτώχευσης οφειλέτη του Δημοσίου, σε σχέση με απαιτήσεις του Δημοσίου για φόρο προστιθέμενης αξίας με τις πάσης φύσεως προσαυξήσεις, που γεννήθηκαν ή ανάγονται σε χρόνο πριν από την πτώχευση, ανεξαρτήτως βεβαίωσης τους.»

Μετά την ως προσθήκη το σχετικό άρθρο 61&1  του Κ.Ε.Δ.Ε. διαμορφώθηκε ως εξής :

1 Το Δημόσιον κατατάσσεται εν αναγκαστική εκτελέσει κινητού ή ακινήτου διά τας ληξιπρόθεσμους μέχρι της ημέρας του πλειστηριασμού απαιτήσεις αυτού εκ πάσης αιτίας, μετά των πάσης φύσεως προσαυξήσεων και τόκων και εν τη υπ` αριθ. 5 σειρά του άρθρου 975 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας.  «Κατ` εξαίρεση, για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις πάσης  φύσεως προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην υπ` αριθ. 2 σειρά του ίδιου άρθρου και πριν  από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ.»

Με την ως άνω νέα διάταξη ουσιαστικά αναβαθμίζεται στη 2^η θέση του πίνακα κατάταξης δανειστών τόσο στους πλειστηριασμούς όσο και στις πτωχεύσεις και εκκαθαρίσεις  ,το Δημόσιο για  ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από ΦΠΑ μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις αυτού ( και όχι για όλες τις απαιτήσεις του και από άλλες αιτίες ) , αφήνοντας στην 3^η θέση τις απαιτήσεις των εργαζομένων και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης .

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη-Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Σύμφωνα με το Ν 4141/2013(ΦΕΚ Α81/5.4.2013( Επενδυτικά εργαλεία / Παροχή πιστώσεων /Αποκρατικοποιήσεις /Παίγνια/ Φορο-λογικά/ Ασφάλιση αυτ/των κλπ ) και ειδικότερα με το άρθρο 33 αυτού  επήλθαν  τροποποιήσεις  συγκεκριμένων διατάξεων του Κ.Ε.Δ.Ε.  από τις οποίες ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει αυτή της παρ.2 , η οποία έχει ως ακολούθως :

 2. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 61 του ν.δ. 356/1974 προστίθεται δεύτερο εδάφιο ως ακολούθως:

 «Κατ` εξαίρεση, για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις πάσης φύσεως προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην υπ` αριθ. 2 σειρά του ίδιου άρθρου και πριν από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ.» Η κατά τη διάταξη του προηγούμενου εδαφίου κατάταξη του Δημοσίου ισχύει, ανεξάρτητα από την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, και σε περίπτωση πτώχευσης οφειλέτη του Δημοσίου, σε σχέση με απαιτήσεις του Δημοσίου για φόρο προστιθέμενης αξίας με τις πάσης φύσεως προσαυξήσεις, που γεννήθηκαν ή ανάγονται σε χρόνο πριν από την πτώχευση, ανεξαρτήτως βεβαίωσης τους.»

Μετά την ως προσθήκη το σχετικό άρθρο 61&1  του Κ.Ε.Δ.Ε. διαμορφώθηκε ως εξής :

1 Το Δημόσιον κατατάσσεται εν αναγκαστική εκτελέσει κινητού ή ακινήτου διά τας ληξιπρόθεσμους μέχρι της ημέρας του πλειστηριασμού απαιτήσεις αυτού εκ πάσης αιτίας, μετά των πάσης φύσεως προσαυξήσεων και τόκων και εν τη υπ` αριθ. 5 σειρά του άρθρου 975 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας.  «Κατ` εξαίρεση, για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις πάσης  φύσεως προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην υπ` αριθ. 2 σειρά του ίδιου άρθρου και πριν  από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ.»

Με την ως άνω νέα διάταξη ουσιαστικά αναβαθμίζεται στη 2^η θέση του πίνακα κατάταξης δανειστών τόσο στους πλειστηριασμούς όσο και στις πτωχεύσεις και εκκαθαρίσεις  ,το Δημόσιο για  ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από ΦΠΑ μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις αυτού ( και όχι για όλες τις απαιτήσεις του και από άλλες αιτίες ) , αφήνοντας στην 3^η θέση τις απαιτήσεις των εργαζομένων και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης .

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη-Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.

Το σχέδιο του νέου ΚΠολΔ συνάντησε από την πρώτη στιγμή πολλές αντιδράσεις. Καθώς οδεύει προς ψήφιση οι αντιδράσεις γίνονται ακόμα  περισσότερες.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο  η κατάφορα εσφαλμένη κατάργηση  της εμμάρτυρης απόδειξης  και  η εκτός κάθε λογικής  αντικατάσταση της με το «επισφαλέστατο» -κατά την ίδια τη νομολογία του ΑΠ αλλά και την κοινή πείρα όλων των εμπλεκομένων – αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαίωσης ,ούτε μόνο η παντελώς άστοχη και χρονικά μεθοδευμένη  εφ’ εξής δυνατότητα ταυτόχρονης επιβολής πολλαπλών κατασχέσεων η οποία μετά βεβαιότητας θα δημιουργήσει δεκάδες δικονομικά και διαδικαστικά προβλήματα και φυσικά θα οδηγήσει σε πλειστηριασμό τις ιδιοκτησίες χιλιάδων πολιτών ,σε λιγότερο από ένα χρόνο όπως ευελπιστεί η συντακτική επιτροπή κατά την αιτιολογική έκθεση του Κώδικα.

Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο. Είναι η θλιβερή και επικίνδυνη διαπίστωση της εσφαλμένης ιεράρχησης προτεραιοτήτων  που αποτελεί οπωσδήποτε ευθύνη των νομοθετούντων . Και τούτο διότι η δικαιοσύνη κατ’ αρχήν και εγγενώς είναι (παρά τα δεκάδες προβλήματα της )και πρέπει να είναι  ένας ποιοτικός θεσμός και όχι ένας μηχανισμός  προς την  εξυπηρέτηση δημοσιονομικών αναγκών  και συμφερόντων ειδικών ομάδων όπως σταδιακά  επιχειρείται να  καταστεί. Αυτό που πρωτίστως έχει  πάντα σημασία είναι  η ορθότητα  των αποφάσεων, χωρίς να  υποτιμάται  η αξία της   ταχύτητας εκδόσεως τους ,σε εκείνο όμως το βαθμό που η καθυστέρηση να μην αλλοιώνει την αξία του περιεχομένου τους  .Ποτέ και καμιά επιτάχυνση δε μπορεί να νομιμοποιήσει την απώλεια θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών.

Παρά το γεγονός ότι η τροποποίηση ενός κώδικα όπως αυτού της Πολιτικής Δικονομίας σε τόσα βασικά σημεία δε δύναται να επιχειρείται με τον συγκεκριμένο τρόπο αλλά  θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο πολύμηνης επεξεργασίας από εξειδικευμένες επιτροπές με αποκλειστικό σκοπό το συγκεκριμένο έργο, εν τούτοις    στη διάρκεια της συντομότατης διαβούλευσης του σχετικού νομοσχεδίου ,το σύνολο  των εμπλεκομένων φορέων όχι μόνο αντιτάχθηκε  απολύτως τεκμηριωμένα και αιτιολογημένα στις επιχειρούμενες τροποποιήσεις αλλά πολύ περισσότερο : αναφορικά με τις προτεινόμενες διαδικασίες ενώπιον των Δικαστηρίων επεσήμανε τα προφανή δικονομικά προβλήματα των προτεινόμενων τροποποιήσεων  , την δεδομένη αναποτελεσματικότητα τους ,τον κίνδυνο   έκδοσης  εσφαλμένων αποφάσεων , υπέδειξε ποιές από τις ήδη λειτουργούσες  διαδικασίες αποτελούν επιτυχή παραδείγματα προς αντιγραφή   , αντιπρότεινε συγκεκριμένες λύσεις  προς την κατεύθυνση της  επιτάχυνσης έτσι όπως αυτές βεβαίως αρμόζουν στο χώρο της Δικαιοσύνης   . Όσον αφορά ,δε, τις προτεινόμενες αλλαγές στο κεφάλαιο της αναγκαστικής εκτέλεσης  επεσήμανε και αντέκρουσε τον προφανή σχεδιασμό υπέρ των συμφερόντων των πιστωτικών ιδρυμάτων ,προτείνοντας ταυτόχρονα μέσα και τρόπους ισότιμης αντιμετώπισης δανειστών και οφειλετών  ώστε να μην απολαμβάνουν προνόμια όσοι από τους τελευταίους τυγχάνουν κακόπιστοι.

Και ενώ η  παραπάνω αντίδραση υπήρξε  και εξακολουθεί να είναι τόσο έντονη και συλλογική , εν τούτοις το σχέδιο επίκειται να ψηφιστεί χωρίς καμιά διαφοροποίηση στις ουσιαστικές διατάξεις του ,χωρίς καμιά αλλαγή σ ’ αυτές τις τροποποιήσεις που συνάντησαν την μεγαλύτερη αντίδραση. Έτσι απλά  και ταυτόχρονα έτσι προκλητικά .

-Η απλή και αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα  ότι στα Δικαστήρια  πρέπει να απονέμεται δικαιοσύνη ,ότι στα Δικαστήρια πραγματώνεται η ιδέα του δικαίου στις ατομικές περιπτώσεις-όπως εύστοχα επεσήμανε η Πρωτοδίκης Θεσσαλονίκης κα Λυμπεριάδου στην για το σκοπό αυτό συγκληθείσα  Κοινή Ολομέλεια του Εφετείου και του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για τον νομοσχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, δεν είναι τελικά και η πρώτη προτεραιότητα των νομοθετούντων.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα και  αυτό δεν μπορεί  και δεν πρέπει ποτέ να είναι αποδεκτό.

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη

Με τον Ν. 4174/2013 και συγκεκριμένα στο άρθρο 63 προβλέπεται ο νέος τρόπος επίλυσης των φορολογικών διαφορών που εφαρμόζεται από 1.1.2014.

Ως αναγκαία προδικασία για την προσβολή κάθε πράξης της φορολογικής αρχής προβλέπεται η ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗ, μια προσφυγή η οποία ασκείται ενώπιον της ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ της ίδιας της φορολογικής αρχής. Απευθείας πλέον προσφυγή στα τακτική διοικητικά δικαστήρια είναι απαράδεκτη .

 Η ενδικοφανής αυτή προσφυγή   όχι μόνο θα πρέπει να αναφέρει το σύνολο των λόγων που προβάλει ο προσφεύγων αλλά επιπλέον θα πρέπει και να συνοδεύεται από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων των ισχυρισμών του. Υποβάλλεται στην  φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη  ή (όπως προστέθηκε με το άρθρο 49παρ 1 του ν. 4223/2013) παρέλειψε την έκδοση της  και άμεσα προωθείται στην ως άνω Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης. Η προθεσμία υποβολής αυτής είναι η γνωστή μέχρι σήμερα συντομότατη προθεσμία των 3ο ημερών από της κοινοποιήσεως της πράξης ή τη συντέλεση της παράλειψης.  Ο υπόχρεος ταυτόχρονα με την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, συνυποβάλλει στην αρμόδια φορολογική αρχή και ηλεκτρονικό φάκελο (σε οπτικό δίσκο – CD ή USB κλπ.), στον οποίο περιλαμβάνονται σε μαγνητική μορφή και σε οποιαδήποτε αναγνώσιμη μορφή αρχείου η υποβληθείσα ενδικοφανής προσφυγή αλλά και τα έγγραφα και δικαιολογητικά που επικαλείται (σε ηλεκτρονικά αρχεία), συνοδευόμενο από υπεύθυνη δήλωση άρθρου 8 Ν. 1599/1986 , με την οποία δηλώνεται το ακριβές του περιεχομένου των στοιχείων του ηλεκτρονικού φακέλου( ΠΟΛ 1209/2013 –ΠΟΛ1002/2013).

Με την παρ. 3 του ως άνω άρθρου 63 προβλέπεται ότι  με την άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής βεβαιώνεται άμεσα το 100%! του αμφισβητούμενου ποσού , καταβάλλεται το 50% και αναστέλλεται η καταβολή του υπολοίπου.Με πρόσφατη προσθήκη στο ίδιο άρθρο(ν.4254/2014) η αναστολή του ως άνω πρώτου εδαφίου της παρ. 3 δεν ισχύει επί του άμεσου προσδιορισμού του φόρου καθώς και επί πράξης  διοικητικού προσδιορισμού του  φόρου που εκδίδεται με βάση στοιχεία που έχουν παρασχεθεί από τον φορολογούμενο σε φορολογική του δήλωση.

Βεβαίως προβλέπεται και η δυνατότητα υποβολής  την ίδια ημέρα ,είτε αυτοτελώς είτε με το ίδιο δικόγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής , αιτήματος αναστολής καταβολής του ως άνω ποσού .Αυτό όμως προβλέπεται ως δυνατότητα  αποκλειστικά και μόνο εφ” όσον κριθεί από την Επιτροπή  ότι η συγκεκριμένη πληρωμή θα είχε ως συνέπεια την ανεπανόρθωση βλάβη του υποχρέου. Προκειμένου να κριθεί το  αίτημα αναστολής θα πρέπει να συνυποβληθούν με την σχετικό δικόγραφο και πάλι όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και έγγραφα, επιπλέον δε η γνωστή αναλυτική Υπεύθυνη Δήλωση για το παγκόσμιο εισόδημα και την  απανταχού κινητή και ακίνητη περιουσία του αιτούντος. Συγκεκριμένα ο αιτών θα πρέπει να δηλώσει: α) τα παγκόσμια έσοδα ή εισοδήματά του από κάθε πηγή κατά το προηγούμενο και κατά το τρέχον οικονομικό έτος και β) την περιουσιακή του κατάσταση στην Ελλάδα και οπουδήποτε στην αλλοδαπή κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης αναστολής. Αν ο αιτών είναι φυσικό πρόσωπο, δηλώνονται και τα παγκόσμια έσοδα ή εισοδήματα από κάθε πηγή κατά το προηγούμενο και κατά το τρέχον οικονομικό έτος, καθώς και η περιουσιακή κατάσταση οπουδήποτε στην Ελλάδα και στην αλλοδαπή του ή της συζύγου και των ανηλίκων τέκνων αυτού κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης αναστολής. Αν ο αιτών είναι νομικό πρόσωπο ή οποιασδήποτε μορφής νομική οντότητα, δηλώνονται και τα παγκόσμια έσοδα ή εισοδήματα από κάθε πηγή κατά το προηγούμενο και κατά το τρέχον οικονομικό έτος, καθώς και η περιουσιακή κατάσταση οπουδήποτε στην Ελλάδα και στην αλλοδαπή, κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης αναστολής, των συνδεδεμένων νομικών προσώπων με τον αιτούντα καθώς και των φυσικών προσώπων που σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις ευθύνονται ατομικά για τις φορολογικές υποχρεώσεις  του αιτούντος. Ως συνδεδεμένο νομικό πρόσωπο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, νοείται  η σύνδεση σε σχέση άμεσης ή έμμεσης ουσιώδους διοικητικής ή οικονομικής εξάρτησης ή ελέγχου, λόγω συμμετοχής του αιτούντος στο κεφάλαιο ή τη διοίκηση του άλλου νομικού προσώπου ή λόγω συμμετοχής των ιδίων προσώπων στο κεφάλαιο ή στη διοίκηση και των δύο νομικών προσώπων.Η περιουσιακή κατάσταση περιλαμβάνει ιδίως τα εμπράγματα και ενοχικά δικαιώματα σε ακίνητα, τις καταθέσεις οποιουδήποτε είδους και τα συναφή τραπεζικά προϊόντα, τις επενδύσεις σε κινητές αξίες, τα μηχανοκίνητα ιδιωτικά μέσα μεταφοράς, τα δάνεια και τις δωρεές, τις μετοχές, τα μερίδια, τα δικαιώματα ψήφου ή συμμετοχής σε κεφάλαιο σε οποιασδήποτε μορφής νομική οντότητα, όπως ορίζεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 51Α του Κ.Φ.Ε. (Ν.2238/94) και τα εμπράγματα και ενοχικά δικαιώματα σε κινητά αξίαςάνω των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ. Μαζί με την περιουσιακή κατάσταση δηλώνεται από τον αιτούντα και η εκτιμώμενη αγοραία αξία των περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνονται σε αυτήν. Για τα ακίνητα δηλώνεται και η αντικειμενική αξία αυτών.Αν ο αιτών τηρεί λογιστικά βιβλία του Κ.Φ.Α.Σ. κατά τη διπλογραφική μέθοδο, με την αίτηση αναστολής συνυποβάλλονται ο τελευταίος ισολογισμός και το τελευταίο αναλυτικό ισοζύγιο γενικής λογιστικής του τρέχοντος οικονομικού έτους. Αίτηση αναστολής που δε συνοδεύεται από τα προαναφερθέντα στοιχεία απορρίπτεται.

 Για την υπηρεσία προβλέπεται βεβαίως η δυνατότητα σιωπηρής απόρριψης της αιτήσεως αναστολής  με την οποία εξομοιώνεται η παράλειψη έκδοσης απόφασης εντός προθεσμίας  20 ημερών .Τυχόν χορηγηθείσα αναστολή ισχύει μέχρι την κοινοποίηση της απόφασής επί της ενδικοφανούς προσφυγής στον υπόχρεο, άλλως μέχρι την άπρακτη πάροδο του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος για την έκδοση της

Εννοείται αλλά και προβλέπεται ότι τυχόν ευνοϊκή απόφαση επί της ασκηθείσας αναστολής εκτελέσεως ουδόλως απαλλάσσει τον αιτούντα από  τους τόκους (σε αντικατάσταση πλέον των προσαυξήσεων) μεταγενέστερης καταβολής. Πρόκειται για το γνωστό πρόβλημα-προβληματισμό με δεδομένη την τελική επίλυση της ουσιαστικής διαφοράς μετά την παρέλευση αρκετών ετών ,το οποίο πλέον καθίσταται ακόμα εντονότερο με τις δυσμενέστερες  οικονομικά θεσπισθείσες συνέπειες της μη εμπρόθεσμης καταβολής των χρεών.

Ενδιαφέρον έχει η υποχρέωση αναγραφής στα δικόγραφα της ηλεκτρονικής διεύθυνσης (email) αφού πλέον η κοινοποίηση πράξεων και αποφάσεων από την φορολογική αρχή νομίμως διενεργείται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου……

Ο Προϊστάμενος της αρμόδιας φορολογικής αρχής αμέσως μετά την υποβολή της  ενδικοφανούς προσφυγής ορίζει υπάλληλο, ο οποίος καθίσταται υπεύθυνος για τη σύνταξη αιτιολογημένων απόψεων της φορολογικής αρχής επί των ισχυρισμών που προβάλλει ο υπόχρεος στην ασκηθείσα ενδικοφανή προσφυγή του και για την παροχή τυχόν πληροφοριών επί του αιτήματος αναστολής καταβολής του πενήντα τοις εκατό (50%) του αμφισβητούμενου ποσού της πράξης. Ο  υπάλληλος που ορίσθηκε δημιουργεί ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης τον οποίο αποστέλλει μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης στην Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης(ΠΟΛ 1211/2013).

Η ως άνω Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης εκδίδει απόφαση εντός 60 ημερών ( υπάρχει μεταβατική διάταξη για όσες πράξεις εκδίδονταν  ως 28/2/2014 για τις οποίες η συγκεκριμένη προθεσμία ανέρχεται σε 120 μέρες) .Για την εξέταση της προσφυγής  κατ” αρχήν δεν καλείται και δεν παρίσταται ο ενδιαφερόμενος , η δε Υπηρεσία έχει και πάλι το δικαίωμα να μην εκδώσει απόφαση εντός της ως άνω προθεσμίας των 60 ημερών οπότε απλά η προσφυγή θεωρείται ως απορριφθείσα σιωπηρώς .

Σε περίπτωση ευνοϊκής απόφασης της Επιτροπής Εσωτερικής Επανεξέτασης  επί της ενδικοφανούς προσφυγής, η φορολογική αρχή δεν έχει το δικαίωμα ασκήσεως  προσφυγής ( σε αντίθεση με τη γνωστή σε όλους διαδικασία ενδικοφανών προσφυγών ενώπιον των επιτροπών του ΙΚΑ όπου ακόμα και όταν γίνεται δεκτή η  προσφυγή  του αιτούντος, το ΙΚΑ προσφεύγει πάντοτε στη συνέχεια ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων)

Αν η προσβαλλόμενη πράξη ακυρωθεί από την Επιτροπή για τυπικούς λόγους ,ο φάκελος επαναπέμπεται στη φορολογική αρχή ο και ο Προϊστάμενος αυτής ενεργεί σύμφωνα με τα οριζόμενα στην απόφαση της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης

Σημαντικό είναι να σημειωθεί ότι δεν προβλέπεται πλέον η δυνατότητα διοικητικής επίλυσης της διαφοράς ,μιας διαδικασίας η οποία στο παρελθόν οδήγησε πολλές φορές σε πραγματική και άμεση  λύση για τους προσφεύγοντες

 Κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης ή της σιωπηρής απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής, ο υπόχρεος δύναται να ασκήσει προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η προσφυγή κατατίθεται από τον υπόχρεο στη γραμματεία της έδρας του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται, εντός τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της απόφασης της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης ή της σιωπηρής απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής λόγω παρόδου της προθεσμίας προς έκδοση ή κοινοποίηση της απόφασης στον υπόχρεο.

Με επιμέλεια του υπόχρεου και επί ποινή απαραδέκτου άσκησης της προσφυγής, απαιτείται η επίδοση επικυρωμένου αντιγράφου του δικογράφου της προσφυγής στην Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης, μέσα σε είκοσι (20) ημέρες από τη λήξη της  προθεσμίας για την άσκηση της προσφυγής.

Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη- Δικηγόρος

Το παρόν αποτελεί ενημερωτικό  και μόνο σημείωμα και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά νομική συμβουλή ή παροχή υπηρεσίας προς οιονδήποτε τρίτο. Συνεπώς ο/η γράφων /γράφουσα ουδεμία ευθύνη φέρει για τυχόν χρήση αυτών από οποιονδήποτε αναγνώστη –τρίτο.